Rozsypaniec – Halicz – Tarnica: een route vanuit Wołosate voor wie van lange wandelingen houdt

Een beetje rust en stilte

Tijdens het zomerseizoen zijn er overal mensen. Min of meer druk, maar overal. Over het algemeen kan worden gezegd dat het al afgelegen bergen en stranden heeft. Degenen die afgezonderd waren vanwege hun afzondering trekken zoveel mensen aan die bereid zijn een pauze te nemen van de drukte, dat ze uiteindelijk... een menigte creëren.
Maar er zijn uitzonderingen op de regel. Altijd.
Kies gewoon het juiste tijdstip van de dag (ga bijvoorbeeld vóór acht uur 's ochtends naar de bergen, niet na elf uur) of het juiste pad (niet het pad dat de kortste route naar de bestemming leidt, maar een langere, moeilijkere en verder gelegen route). ) en zelfs in het seizoen kun je genieten van veel stilte en rust.
De rode route van Wołosate naar Halicz is hiervoor goed geschikt. Het is waar dat het startpunt vanuit Wołosate het drukste punt in het hele Bieszczady-gebergte is (vanwege het feit dat de kortste en snelste route naar Tarnica op dezelfde plek begint), maar na 500 m, bij de splitsing van de paden , naast het loket voor het Bieszczady Mountains National Park, wordt de situatie snel duidelijk. De grote, brede en snelle stroom wandelaars die naar bergen verlangen, leidt in een rij naar links, langs het blauwe pad naar Tarnica, en een smalle stroom enthousiastelingen, als langzaam druipende druppels uit een losgeschroefde kraan, gaat rechtdoor langs het rode pad naar Halicz.
Ik heb het juiste pad en het juiste moment van de dag gekozen. Om kwart over acht, met het toegangsbewijs voor BPN in mijn hand, als een enkele, eenzame druppel, maakte ik me los van de hoofdstroom en ging mijn weg: "rood naar Halicz"

Wołosate parkeerplaats

Aan het begin van de route in Wołosate is er een grote en handige parkeerplaats voor personenauto's (betaald 18 PLN, zonder tijdslimiet). Hieronder vindt u de coördinaten van de parkeerplaats.
Er zijn gratis toiletten en een klein restaurant/pizzeria vlakbij de parkeerplaats, wat u 100% zult waarderen als u na een lange wandeling terugkomt op de parkeerplaats.

Wołosate – parkeerplaats, GPS coördinaten:
49°03’58.8″N 22°40’48.6″E
49.066327, 22.680162 - klik en plan uw route

Wołosate – Bukowskapas

Letterlijk op de eerste meters van het rode pad, achter het BNP-loket, naast de weg aan de linkerkant, kom je een informatiebord tegen dat leidt naar de overblijfselen van de begraafplaats en de overblijfselen van de orthodoxe kerk die hier tot 1947 stond. . Het dorp, dat oorspronkelijk heette Walachijse werd opgericht in 1557. Na de Tweede Wereldoorlog in 1946 raakten alle inwoners van het dorp ontheemd. Een jaar later werden het verlaten dorp en de kerk platgebrand en de begraafplaats verwoest.
De fundering van de kerk en verschillende beschadigde grafstenen die we hier vandaag de dag kunnen zien, zijn de enige overblijfselen van het dorp.

Nadat je de overblijfselen van de kerk en het kerkhof hebt gezien, kun je beginnen aan de daadwerkelijke wandeling langs het pad.
Het eerste, bijna 8 kilometer lange deel van de route kan als eentonig worden beschouwd. De eerste 1,5 km gaat het over asfalt en vervolgens gaat het linksaf een drukke, brede en rotsachtige onverharde weg op. Hij gaat vrijwel voortdurend discreet omhoog, waardoor u ongemerkt extra meters in hoogte kunt winnen.

De wandeling is gemakkelijk en aangenaam, in de schaduw van bomen die in de zomer een goede beschutting bieden tegen de hete zon. Dit fragment, dat over het algemeen als eentonig wordt beschouwd, was voor mij een gelegenheid om te ontsnappen aan het lawaai van de toeristenmassa, de sfeer van de eenzaamheid van Bieszczady op te snuiven en te genieten van de bosstilte of liever gezegd de subtiele stem van het bos. Gedurende deze hele tijd (ongeveer twee uur lopen) passeerde (inhalen) ik drie groepen van twee personen en één enkele persoon. Uit de tegenovergestelde richting kwamen twee mensen. Dat is alles. Negen mensen. Midden in het zomerseizoen (begin augustus), toen de krantenkoppen op internet schreeuwden over de drukte in het Bieszczady-gebergte.
Uiteindelijk zou ik het eerste deel niet eentonig willen noemen. Voor mij was het heel prettig. Hij gaf tijd en ruimte om in de Bieszczady-stemming te komen.

Op dit deel van de route zijn er stations van de beroemde Bieszczady Kruisweg, die eindigt bij de Bukowskapas.

Bukowskapas – Rozsypaniec

Wij volgen nog steeds het rode pad.
Vanuit het perspectief van een bergwandelaar is dit het eerste fragment waarin er iets begint te gebeuren. Ter hoogte van de houten schuilplaats draait het pad links van de weg, verandert in een smal, kronkelig pad en begint steil omhoog te klimmen. Het pad komt uit in een tussengroen gebied dat de weide scheidt van het hoge bos. De struiken worden lager en er is meer zon. Na een tiental minuten biedt het pad een prachtig uitzicht op de omliggende bergen en de weide... zulke uitzichten zullen me de rest van de wandeling vergezellen. Na nog een tiental minuten bereik ik de eerste top van de dag: Rozsypaniec (1280 m boven zeeniveau). Vanaf de Bukowskapas duurt het ongeveer 30 minuten (ongeveer 1 km).
Dit is de eerste stop van de dag, tijd voor een korte rustpauze en geniet van het uitzicht. Er zijn zelfs bankjes. Allemaal leeg. Ik ben alleen, geen drukte, geen onnodige geluiden. Ik geniet van het Bieszczady-gebergte.

Rozsypaniec – Halicz

Bij de afdaling van Rozsypaniec richting Halicz moet je een deel van de gewonnen hoogte opgeven om vervolgens langzaam weer te gaan klimmen, naar de derde hoogste top van het Poolse Bieszczady-gebergte: Halicz (1333 m boven zeeniveau). Vanaf hier is het rode pad richting Halicz zichtbaar.

De klim zelf is kort (ongeveer 600 m; 20 minuten) en wordt steeds steiler naarmate je de top nadert. Het lopen van het hele traject (1,2 km) van Rozsypaniec naar Halicz duurt niet langer dan 30 - 40 minuten.

Er verschenen verschillende mensen in Halicz. Het aantal mensen bleef de hele tijd op 10. Om de paar minuten, nadat ze hun honger naar het uitzicht hadden gestild, kwam er iemand van de top naar beneden en kwam er een nieuw iemand naar boven. Maar het is moeilijk om het een zuiger te noemen.
Halicz biedt uitzichten die niet beschikbaar zijn vanaf andere pieken. Zelfs niet bereikbaar vanaf Tarnica, dat 13 meter hoger ligt. Halicz is zo gelegen dat we, naast alle belangrijke punten van het Hoge Bieszczady-gebergte, als we onze blik naar het oosten richten, toegang hebben tot een onbeperkt zicht op het Oekraïense deel van de bergen. Dit uitzicht is niet toegankelijk vanuit Tarnica omdat... het wordt effectief bedekt door de lange en massieve Halych.
Er staat een kruis in Halicz, dat ooit op een andere, zeer beroemde top in het Bieszczady-gebergte stond. De voorzet kwam vanuit Tarnica naar Halicz.
Het eerste kruis op Tarnica werd in 1978 opgericht en in 1987 vervangen door een nieuw kruis dat er nog steeds staat. De oude voorzet uit Tarnica vond zijn weg naar Halicz, waar hij het lastig had. De weersomstandigheden waarmee hij te maken kreeg, veroorzaakten grote schade. Goede mensen kregen medelijden met hem en in 2002 hebben ze het kruis willekeurig vernieuwd en vergroot, zonder enige toestemming, zonder enige regelgeving te overtreden. Het plaatsen van kruisen in de bergen is per definitie vrijgesteld van het beginsel van respect voor de wet.

Halicz – Schakel Goprowska

De rest van het pad (we houden het nog steeds bij de rode) is een typische Bieszczady-wandeling over smalle paden, lichtjes op en neer golvend (in dit geval gaan we vaker iets naar beneden). We lopen door groene, uitgestrekte open weilanden die de kegels van naburige bergtoppen bedekken. Het pad loopt langs een schilderachtige helling en passeert zijdelings een piek die niet toegankelijk is voor toeristen Kopa Bukowska (1320 m boven zeeniveau).
Dit deel van de route tussen Halicz en de Goprowskapas is 3,5 km lang en duurt ongeveer 1 uur.

Goprowskapas - passeer onder Tarnica

Bij de Goprowskapas voegt het rode pad zich bij het blauwe pad en beide zullen ons naar de pas onder Tarnica leiden. Dit gedeelte (800 meter lang) gaat helemaal bergopwaarts en je kunt er in ongeveer 30-40 minuten overheen komen.

De klok nadert het middaguur en het gebied begint steeds drukker te worden met mensen. Dit is waar de vredeszone waarin ik me vanaf het begin van de mars naar Wołosate begaf, eindigt. Alleen al het feit dat twee belangrijke Bieszczady-paden met elkaar in één gemeenschappelijk gedeelte zijn verbonden, betekent dat het dichter moet zijn. Dit korte fragment wordt bewandeld door Bieszczady-wandelaars vanuit verschillende hoofdrichtingen, van: Ustrzyki Górne, Bereżki en Pszczeliny, Muczne en Bukowe Berdo, Halicz, Wołosate en Tarnica. Je zou kunnen zeggen dat het een lokaal, hoofdknooppunt is in dit deel van het Bieszczady-gebergte.
Vanaf dit deel van de route heb je een uitstekend zicht op vrijwel het gehele fragment van de eindnadering naar de top van Tarnica (beginnend vanaf de pas onder Tarnica). Die dag waren een blik en een fractie van een seconde genoeg om te beslissen dat... ik niet naar Tarnica ging.
Het is slechts 15 minuten naar de top vanaf de pas, maar wat er onderweg naar de top van Tarnica gebeurde, maakte me sprakeloos (je kunt het zien op de onderstaande foto).

Ik heb er geen spijt van gehad dat ik de top had bereikt. Daar ben ik eerder geweest. Maar in de rij staan ​​voor de top en me door de dikke menigte en het geschreeuw helemaal bovenaan heen duwen... als ik er alleen al aan dacht, werd ik misselijk.
Dit voorbeeld illustreert goed het verschil tussen de populatie van de meest populaire Bieszczady-route (de blauwe route van Wołosate naar Tarnica), vergeleken met de minder populaire, langere en moeilijkere routes (zoals de rode route die ik tot nu toe heb gevolgd).
De conclusie is simpel: vermijd populaire routes in de middag en middag, en als je een populaire route wilt lopen en drukte wilt vermijden, doe dat dan in de ochtend. Het is het beste om rond 8.00 uur op pad te gaan.
Vóór de middag, als het dik begint te worden, bent u op de terugweg, na een rustige wandeling.

Ga onder Tarnica – Tarnica door

Het gele pad leidt naar Tarnica. We gaan omhoog en komen langs hetzelfde pad terug.
Ik ben die dag niet naar Tarnica geweest, maar ik was er al eerder geweest. De wandeling naar boven duurt 15 minuten en is altijd erg steil. Het duurt even lang om naar beneden te gaan. Het is zo steil dat het moeilijk is om het in een sneller tempo te overwinnen.
Het uitzicht vanaf de top van Tarnica... weet je, ze zijn prachtig. Je kunt duidelijk de schalen zien die vanuit verschillende richtingen naar Tarnica leiden, weilanden, andere pieken, alles.
Het is jammer dat het altijd vol mensen is (tenzij het winter is, of het weer slecht is, of liever buiten het seizoen + het weer is slecht :))
Wel moet u een foto hebben van het kruis in Tarnica. Ik heb het dus ook.

Tarnica – Wołosaat

Vanaf nu schakelen we over naar het blauwe pad en lopen dit pad verder tot het einde, naar de parkeerplaats in Wołosate.
Dit deel van het parcours kan tegelijkertijd leuk en vervelend zijn. Je moet een heel groot vermogen hebben om jezelf te isoleren en je te concentreren op het bewonderen van de natuur, zelfs voor een moment. De stoet van potentiële veroveraars van de hoogste top van het Poolse Bieszczady-gebergte gaat ononderbroken door. De verscheidenheid aan mode-outfits die gedragen kunnen worden voor de verovering van Tarnica kan verbazingwekkend zijn. De gebruikte kleding, vooral het schoeisel (zowel heren als dames), doet mij altijd de vraag stellen: hoe is het mogelijk om Termica te beklimmen terwijl je zoiets draagt? Ik geef toe dat ik het niet zou kunnen.
Ik denk dat als iemand in zoiets naar de top kan klimmen zonder noemenswaardige schade aan zijn gezondheid, er een verborgen talent moet zijn.
Dus observeerde ik het gebruikte textiel met belangstelling in plaats van de natuur te bewonderen. Het is eenvoudigweg onmogelijk om ervan te breken, hoewel het effectief een ander, enigszins irritant fenomeen belemmert.
De afdaling van de pas onder Tarnica naar Wołosate langs de blauwe route duurt ongeveer 1 uur.
Na 30 minuten afdalen begon ik pijn te voelen... in mijn gezicht en tong.
"Hallo", "Hallo", "Goedemorgen", "Hoi", "Goedemorgen", "Hoi", "Hallo", "Hallo", "Goedemorgen", "Hé", "Hoi", "Goedemorgen " , "Hallo", "Goedemorgen", "Hé", Hallo", "Hallo", "Goedemorgen"
…. enzovoort, eindeloos.
Ik had de indruk dat mijn lippen en tong (na enkele tientallen minuten keer op keer praten: hé, hallo, goedemorgen) opgezwollen waren alsof ze na een Botox-injectie waren. Ik weet niet waar deze behoefte vandaan komt om iedereen die langskomt op het pad mondeling te begroeten, terwijl de rij mensen eindeloos doorgaat. Ik begrijp dat als je iemand tegenkomt op de trail na 2 uur alleen wandelen, je de groeten met hem of haar uitwisselt... maar om 30 mensen in XNUMX minuten machinaal te begroeten?
Toen ik zonder water kwam te zitten (omdat mijn keel steeds droog werd van alle begroetingen en ik in een half uur meer dronk dan tijdens de wandeling van 18 km), kon ik het niet meer aan. Ik werd zachter en profiteerde van de situatie. Ik ontmoette een heel aardige dame voor me, begiftigd met engelengeduld, die al mijn "goedemorgens" beantwoordde. Ik verstopte mij achter haar en daardoor reageerde zij ook namens mij op alle begroetingen. Ik kwam tenminste niet over als een eikel die niet eens "hallo" wil antwoorden.
Tegen de tijd dat ik op de parkeerplaats in Wołosate aankwam, was de zwelling in mijn lippen en tong verdwenen. Het ding stoorde mij echter. Onderweg had ik nog wat kleine boodschappen te doen. Ik parkeerde in Wetlina, vlakbij een kleine ABC-supermarkt. Het aantal mensen dat op straat liep was zelfs kleiner dan het verkeer op het pad. Sommigen gingen weg, anderen kwamen aan, ik zag zelfs bekende gezichten van de route naar Tarnica. Blijkbaar hadden ze ook iets te koop. Ik besloot een experiment uit te voeren.
Ik parkeerde iets verder weg zodat ik ongeveer 200 meter naar de winkel kon lopen. Ik stapte uit de auto en ging richting de winkel, vriendelijke groeten aan mensen die ik passeerde: "Hallo", "Hallo", "Goedemorgen"...
Terwijl sommige mensen na een moment van verrassing en reflectie binnensmonds op 'hallo' reageerden, was de reactie op 'hallo' en 'hallo' alsof ik een of andere belediging had geuit. Ze keken me vreemd aan...
Maar hoe? – Ik stelde mezelf een vraag in mijn gedachten. We hadden tenslotte net hetzelfde pad gelopen in een veel grotere menigte.
Het bracht me geen stap dichter bij het begrijpen van het fenomeen van seriële begroetingen op een bergpad. Het experiment eindigde op een mislukking en werd niet voortgezet.

Een Bieszczady-klassieker in Halicz

Het hierboven beschreven pad in de vorm van een gesloten lus, eerst langs het rode pad en uiteindelijk langs het blauwe pad, is een van de weinige dergelijke luspaden in het Bieszczady-gebergte. Het wordt vaak de Bieszczady-klassieker genoemd. Het leidt door zeer interessante delen van het Bieszczady-gebergte, prachtige weiden en de hoogste toppen. Tegelijkertijd is het lang genoeg, veeleisend en afgelegen om de smaak van traditionele Bieszczady-wandelingen te proeven.
Ik raad het iedereen aan die de klassieke, lange wandelingen in het Bieszczady-gebergte echt wil ervaren.
Hetzelfde pad volgen, maar in de tegenovergestelde richting, kan minder aantrekkelijk zijn. Ten eerste omdat we langs het pad richting Tarnica beginnen, wat betekent dat we vanaf het begin de hoofdstroom volgen, zonder kans op een beetje rust en eenzaamheid, en ten tweede kunnen de laatste 8 kilometer in dit arrangement eentonig lijken.

Routekaart: Rozsypaniec, Halicz en Tarnica vanuit Wołosate

Hieronder vindt u een kaart van de hierboven beschreven route. Op de kaart vindt u informatie over de totale tijd die nodig is om de route te voltooien, de lengte ervan en het hoogteverschil dat moet worden overwonnen.
Onder de kaart ziet u een dwarsdoorsnede van de hoogteverschillen van de route.

Belangrijk voor mij!

Geef het artikel een goede beoordeling (5 sterren gewaardeerd 😀)!
Het is gratis, een voor mij is het heel belangrijk! De blog leeft van het bezoek en heeft daardoor de kans zich te ontwikkelen. Doe het alsjeblieft en... alvast bedankt!

Als je mijn gidsen leuk vindt, zul je degene die ik heb gemaakt zeker nuttig vinden gidscatalogus - [klik]. Daar vindt u kant-en-klare ideeën voor uw volgende reizen, beschrijvingen van andere toeristische bestemmingen en een alfabetische lijst met gidsen onderverdeeld in landen, steden, eilanden en geografische regio's.

Ik ben ook aan het posten link naar Facebook-profiel - [klik]. Voer in en druk op "volgen", dan mis je geen nieuwe, inspirerende inzendingen.

Nou ja, tenzij je dat liever hebt Instagram. Ik ben geen social media-demon, maar je kunt altijd rekenen op iets leuks om naar te kijken mijn instagramprofiel - [klik]. Het profiel accepteert graag elke volger die het leuk vindt.

Ik heb ALLE reacties gelezen (en vaak). Onder elk ervan zou ik dat kunnen schrijven Hartelijk dank, omdat je echt bent fantastisch. Ik kom vaak terug op reacties omdat ze mij motivatie en energie geven. Voor mij is dit van onschatbare waarde een schat aan goede emoties!
Bedankt hiervoor hier (ik wil de opmerkingen niet vervuilen met herhaalde dankbetuigingen). Weet dat door hier een vriendelijk woord achter te laten, je heel goed werk voor mij doet!

Ik stel de inhoud die ik maak gratis beschikbaar, met behoud van het auteursrecht, en de blog wordt ondersteund door advertenties en samenwerking met partners. Daarom worden er automatische advertenties weergegeven in de inhoud van de artikelen en zijn sommige links affiliate-links. Dit heeft geen invloed op de uiteindelijke prijs van de dienst of het product, maar ik ontvang mogelijk een commissie als u advertenties weergeeft of bepaalde links gebruikt. Ik raad alleen diensten en producten aan die ik goed en nuttig vind. Sinds het begin van de blog heb ik geen enkel gesponsord artikel gepubliceerd.

Sommige lezers die de informatie hier erg nuttig vonden, vragen me soms hoe ze de blog kunnen ondersteunen? Ik voer geen collectes of steunprogramma's uit (zoals: patronite, collecte of "koop een koffie"). De beste manier is om links te gebruiken. Het kost je niets, en de steun voor de blog genereert zichzelf.

Pozdrawiam