Fuerteventura: bezienswaardigheden, plattegrond en reisplan. Wat is er te zien?

Ostatnia actief: 29.10.2026

Als je Fuerteventura voor het eerst bezoekt, is het zeker de moeite waard om minstens zeven dagen voor het eiland uit te trekken en een auto te huren . Ik heb een kaart met bezienswaardigheden en een 7-daagse route voor Fuerteventura samengesteld , met de mooiste stranden, duinen, uitzichtpunten, stadjes en de belangrijkste attracties van het eiland. Ik heb voor elke dag een kant-en-klare route opgenomen en alle beschreven plaatsen, belangrijke punten en toegangswegen op de kaart gemarkeerd.

Fuerteventura imponeert vooral met zijn ruige vulkanische landschappen, turquoise oceaan, uitgestrekte stranden en de beroemde duinen van Corralejo, maar het eiland heeft ook minder voor de hand liggende plekken – van het bergachtige binnenland tot de wilde kust van Cofete.

De route is redelijk intensief. Ik heb de hele route zelf afgelegd, de routes gecontroleerd en GPS-coördinaten verzameld. Als je meer tijd hebt, is het dus de moeite waard om de route in een rustiger tempo te verkennen, met ruimte voor zonnebaden en excursies die afhankelijk zijn van het weer. Ik heb ook GPS-coördinaten van parkeerplaatsen en andere belangrijke punten in de beschrijvingen opgenomen.

Wind, ruimte en eeuwige zomer

Voor de meeste mensen roept Fuerteventura eenvoudige, uniforme beelden op: eindeloze stranden met licht zand, een zeebriesje, surfers in wetsuits en uitgestrekte hotels die tot aan de horizon reiken. En dat is geen overdrijving... maar als je het daarbij laat, begrijp je Fuerteventura niet. Dit is niet zomaar "weer een Canarisch eiland", perfect om aan de Poolse winter te ontsnappen. Het is het oudste en meest ruige stuk land van de archipel, een gebied dat al miljoenen jaren een eigen, bijna woestijnachtig ritme heeft.

Voordat de Spaanse conquistadores op het eiland arriveerden, werd Fuerteventura geregeerd door de Majos – de oorspronkelijke, inheemse bewoners. Zij leefden in twee afzonderlijke koninkrijken, gescheiden door een stenen muur, in een ruig land waar water kostbaarder was dan goud. Tegenwoordig zijn sporen van hun aanwezigheid, oude heilige bergen en archeologische vindplaatsen verloren gegaan in het ruige, bijna kosmische landschap van de "badlands" (van het Spaans: malpais), gevormd door eeuwenoude zwarte en roestige lava. Vanuit dit perspectief lijkt Fuerteventura niet op een groene oase; het lijkt eerder op een stukje Mars dat midden in de Atlantische Oceaan is beland, waar het gebrek aan bomen volledig wordt gecompenseerd door het samenspel van licht, schaduw en inspirerende ruimte.

Verrassend genoeg beseffen veel toeristen niet dat Fuerteventura geografisch gezien bijna deel uitmaakt van Afrika. Het ligt slechts zo'n 100 kilometer van de kust van de Sahara. Vanuit Afrika brengt de hete wind (de calima) woestijnstof mee, die in de loop der millennia, in combinatie met oceaanstromen en verpulverde schelpen, de enorme, verschuivende duinen van Corralejo heeft gevormd. Staand op de duinen is het gemakkelijk te denken dat je omringd bent door een echte woestijn die plotseling ophoudt aan de rand van de oceaan.

Fuerteventura zal je gevoel voor ruimte en tijd volledig veranderen. Wie hier is geweest, zegt dat het allemaal neerkomt op twee dingen: de wind en de rust. Hier is de wind geen belemmering. Het is een briljante en geduldige landschapsarchitect en de reden dat de lucht zo'n unieke scherpte heeft. Het tweede ingrediënt is het absolute gebrek aan haast. Op Fuerteventura heeft het concept tijd een andere betekenis. De lokale bevolking en de geiten (waarvan er bijna net zoveel zijn als mensen) weten heel goed dat je de natuur niet kunt verslaan, dus je kunt je het beste gewoon aanpassen aan haar tempo. Een horloge en telefoonmeldingen verliezen hun betekenis.

Fuerteventura is veel diverser dan je misschien denkt na het bekijken van een paar foto's online. Het noorden, met zijn vulkanische kegels, het artistieke dorp Lajares en het sfeervolle El Cotillo, vormt een schril contrast met het ruige, ontoegankelijke zuiden en het schiereiland Jandía, waar onverharde wegen de boventoon voeren en het strand van Cofete zo afgelegen en imposant is dat het voelt alsof je aan het einde van de wereld bent. Daartussen ligt het bergachtige, verlaten centrum van het eiland, met zijn oudste steden (zoals Betancuria, de eerste hoofdstad van het eiland), waar witte huizen afsteken tegen de roestkleurige rotsen en de palmbomen die trots in de valleien staan.

Voeg daar de heerlijke lokale keuken aan toe. In kleine tavernes kunt u de beroemde Queso Majorero (een traditionele geitenkaas uit Fuerteventura), vers gevangen vis en papas arrugadas (kleine Canarische aardappelen gekookt in zeer zout water) proeven, geserveerd met karakteristieke sauzen zoals mojo picón (een pittige rode pepersaus) en mojo verde (een mildere koriander-knoflooksaus).

Ik heb deze gids gemaakt om dit uitgestrekte gebied overzichtelijk te maken en je te helpen bij het plannen van de perfecte reis. Ik wijs je niet alleen op de meest pittoreske plekjes, maar neem je ook mee naar ongerepte uitzichtpunten, verborgen grotten en sfeervolle dorpjes. Ik probeer de route zo te plannen dat elke dag nieuwe ervaringen biedt: de ene dag ontspannen op een goudgeel zandstrand, de volgende een spannende rit over een kronkelende bergweg, weer een andere een wandeling over vulkanische duinen.

Ik hoop dat dit meer zal zijn dan alleen een verzameling praktische informatie. Ik hoop dat het een uitnodiging wordt om de vrijheid te ervaren die dit bijzondere, winderige eiland te bieden heeft. Laat deze ruimte en de wind je gids zijn op het eiland en, later, naar de prachtige herinneringen die je in Fuerteventura zult hebben.

Ben je klaar om af te reizen naar het meest ongerepte eiland van de Canarische Eilanden?

Waar ligt Fuerteventura en hoe is het daar?

Fuerteventura ligt in de Atlantische Oceaan, enigszins geïsoleerd aan de oostelijke rand van de Canarische Eilanden. Het ligt dicht genoeg bij continentaal Europa dat een rechtstreekse vlucht vanuit Polen iets meer dan vijf uur duurt, en dicht genoeg bij Afrika om de woestijnwarmte bij aankomst te voelen. Het is het op één na grootste Canarische Eiland (na Tenerife), maar qua oppervlakte en weidse horizonnen voelt het veel groter aan. Met een oppervlakte van meer dan 1660 km² is het bijna twee keer zo groot als het naburige Lanzarote en strekt het zich uit over meer dan 100 kilometer van noord naar zuid.

De dichtstbijzijnde buureilanden van de archipel zijn gemakkelijk te bereiken: vanaf het noordelijkste puntje van het eiland kun je het kleine Isla de Lobos en de kust van Lanzarote zien, die je met de veerboot in slechts een half uur kunt bereiken.

Het eiland ligt precies in het pad van de Atlantische passaatwinden, de constante winden die vanuit het noordoosten waaien. Dit verklaart waarom de lokale bevolking de wind als een integraal onderdeel van het landschap beschouwt: zonder de wind zou de hitte van de nabijgelegen Sahara ondraaglijk zijn en zouden surfers van over de hele wereld geen reden hebben om hierheen te komen.

De kustlijn van het eiland strekt zich uit over 340 kilometer, waarvan maar liefst 150 kilometer bestaat uit zandstranden. Deze variëren van fijn, goudkleurig zand afkomstig uit de woestijn, via kilometerslange ondiepe wateren die ideaal zijn om te waden, tot zwarte, vulkanische baaien en grotten die door de Atlantische golven zijn uitgesneden. Het binnenland van het eiland is een wereld op zich, gedomineerd door uitgedoofde vulkanische kegels en zanderige valleien. Het land is ruig en relatief vlak in vergelijking met de naburige eilanden. De hoogste piek, Pico de la Zarza op het schiereiland Jandía, bereikt een bescheiden hoogte van 807 meter boven zeeniveau, maar het uitzicht vanaf de top over het ongerepte strand van Cofete is adembenemend.

nieuwsgierigheid
Fuerteventura is geologisch gezien het oudste van de Canarische Eilanden. De eerste vulkanische gesteenten begonnen zich hier meer dan 20 miljoen jaar geleden te vormen. In de loop der miljoenen jaren hebben wind, de oceaan en enorme aardverschuivingen de voormalige, torenhoge vulkanen bijna volledig geërodeerd, waardoor een opmerkelijk landschap van glooiende heuvels is ontstaan. Oorspronkelijk bereikten sommige van deze vulkanen wellicht hoogtes van zo'n 3000 meter.

Het weer op Fuerteventura

Qua klimaat is Fuerteventura een eiland met een eeuwigdurende lente en zomer. Regenval is zeldzaam, de zon schijnt meer dan 300 dagen per jaar en de seizoenen lopen zo in elkaar over dat de inwoners zelden hun winterkleding verwisselen. Het is niet voor niets dat het een van de meest weerstabiele plekken van heel Europa wordt genoemd.

Lente

De lente op Fuerteventura is de perfecte tijd voor wie de winterblues wil verdrijven. Het is aangenaam warm, met temperaturen rond de 21-24°C in de schaduw. Het duurt even voordat het zeewater na de winter weer opwarmt (in maart en april is het ongeveer 18-19°C, oplopend tot 20°C in mei), maar de zon schijnt al volop. Het is de ideale tijd om het binnenland van het eiland te verkennen, vulkanen te beklimmen en te genieten van de eerste zorgeloze zonnebadsessie, aangezien er vrijwel geen regen valt.
Gemiddeld hebben we in de lente 1 à 2 regenachtige dagen per maand.

Lato

De zomers op het eiland zijn warm, maar zelden drukkend, dankzij de verkoelende wind. De temperaturen overdag schommelen rond de 26-29°C, hoewel ze tijdens de Calima (hete wind uit de Sahara) twee of drie dagen boven de 35°C kunnen uitkomen. De krachtige passaatwinden in juli en augustus zijn een paradijs voor windsurfers en kitesurfers. De oceaan bereikt dan zijn aangenaamste temperatuur van het jaar (22-23°C) en de lucht blijft wekenlang wolkenloos.
Gemiddeld valt er in de zomer vrijwel geen regen (0-1 regendag).

herfst

De herfst, met name september en oktober, wordt door velen beschouwd als de beste tijd om te bezoeken. De wind neemt iets af, de temperatuur blijft rond de 25-28°C en de Atlantische Oceaan, opgewarmd door de zomer, behoudt zijn hoogste temperatuur (22-24°C). Het is een geweldige tijd om te zwemmen, het eiland op je gemak te verkennen zonder de hitte en te genieten van zonsondergangen zonder last te hebben van windvlagen.
Gemiddeld hebben we in de herfst 2 tot 3 regenachtige dagen per maand.

Winter

Voor iemand uit Polen lijkt de winter op Fuerteventura op een prachtige Poolse zomer. In december, januari en februari loopt de temperatuur overdag regelmatig op tot 20-22°C, en in beschutte gebieden kun je heerlijk zonnebaden. De temperatuur van het zeewater ligt rond de 18-19°C. Regenbuien zijn, als ze al vallen, meestal kort en verfrissend. Voor ons bleek de winter de perfecte tijd. De temperatuur was ideaal om bezienswaardigheden te bezoeken.
Gemiddeld hebben we in de winter 3 tot 4 regenachtige dagen per maand.

Hoe kan ik Fuerteventura bezoeken?

Naar mijn mening is er in Fuerteventura maar één echt goede optie: een auto huren . Je kunt delen van het eiland ook per bus verkennen, en daarover vind je hieronder meer informatie.

Openbaar vervoer

Fuerteventura heeft een netwerk van lokale bussen (guaguas genoemd) die tussen de belangrijkste steden en resorts rijden. Deze bussen brengen je van de luchthaven naar Puerto del Rosario, Corralejo en Morro Jable. Hoewel reizen van noord naar zuid wel mogelijk is, is het helaas erg moeilijk, zo niet onmogelijk, om de grootste en mooiste bezienswaardigheden (wilde stranden, uitzichtpunten in de bergen en attracties op het schiereiland Jandía) met het openbaar vervoer te bereiken.
In deze gids zal ik me niet specifiek richten op het openbaar vervoer, en daar ook niet krampachtig op hameren. Ik wil simpelweg de mooiste bezienswaardigheden niet missen. Mocht je echter zelf het openbaar vervoer van het eiland willen ontdekken, begin dan bij de grootste vervoerder. Tiadhe en het busnetwerk – [klik]

Huurauto

Op Fuerteventura is een auto de sleutel tot het ervaren van die beroemde, winderige vrijheid. Het betekent dat je niet gebonden bent aan dure, lawaaierige resorts vlak bij de bushaltes. Je kunt de locatie kiezen die het beste bij je past. Elk ander uithoekje van het eiland is snel met de auto te bereiken.

Fuerteventura heeft een goed ontwikkeld netwerk van autoverhuurbedrijven en is een van de plekken waar het huren van een auto uitzonderlijk gemakkelijk en relatief goedkoop is (vooral buiten het hoogseizoen). Belangrijk is dat de autoverhuurmarkt op de Canarische Eilanden bekendstaat om zijn uitzonderlijk transparante en stressvrije voorwaarden. De handigste manier is om je auto direct op te halen op de luchthaven bij aankomst. Pal voor de terminal bevindt zich een enorme parkeerplaats waar alle autoverhuurbedrijven hun auto's hebben staan. Nergens anders is dit voor mij zo gemakkelijk geweest als op Fuerteventura. Je stapt uit het vliegtuig, pakt je koffer, haalt je sleutels op in de centrale hal van de terminal, loopt 50 meter de straat over en daar staat je auto op de parkeerplaats.

Daarom heb ik een korte, speciale handleiding gemaakt voor het veilig huren van een auto op Fuerteventura – [klik] . Met mijn handleiding is een auto huren niet moeilijk of ingewikkeld, en het is ook heel veilig (geen borg of uitgebreide verzekering vereist). Je hoeft alleen maar te weten waar je op moet letten! Ik raad je aan om hem te lezen.

Accommodatie op Fuerteventura

Fuerteventura is een toeristische bestemming en biedt daarom een ​​uitstekend en gevarieerd aanbod aan accommodaties, van uitgestrekte resorts aan het strand tot knusse appartementen in surfplaatsen en traditionele landhuizen (casas rurales) in het binnenland. Het doorzoeken van honderden aanbiedingen kan echter tijdrovend zijn. Daarom heb ik besloten om hier een aanzienlijke verbetering in aan te brengen. Ik zal handige links toevoegen aan de beschrijvingen van de afzonderlijke gebieden en attracties om uw zoektocht zo eenvoudig mogelijk te maken. Deze links zijn voorzien van vooraf ingestelde filters: ze tonen alleen aanbiedingen uit de regio waarin u geïnteresseerd bent en sluiten direct bestemmingen uit die onnodig ver weg liggen. Het is de moeite waard om uw zoektocht met deze links te beginnen, omdat ze u veel tijd en frustratie kunnen besparen.
Als je in de beschrijvingen een link naar een specifiek hotel of appartement ziet, beschouw dit dan niet als de enige accommodatie die ik absoluut aanbeveel. Ik gebruik namelijk gewoon de zoekmachine, die naast een specifieke accommodatie altijd andere, zeer vergelijkbare opties in hetzelfde gebied weergeeft, vaak tegen nog aantrekkelijkere prijzen. Dit is een briljante manier om te voorkomen dat je steeds data moet invoeren en formulieren moet invullen. Met één klik krijg je een kant-en-klare, samengestelde lijst met interessante plekken op die specifieke locatie.

Prijzen op Fuerteventura

Hier is een kaart die erg populair blijkt te zijn. Hij legt snel en duidelijk een cruciaal aspect van reisplanning uit: waar de prijzen hoger en waar ze lager zijn. De kaart is uiteraard slechts ter illustratie, en houd er bij gebruik altijd rekening mee dat elk van deze zones uitzonderingen kent, met prijzen die aanzienlijk van het gemiddelde afwijken.

Dit betekent dat je zelfs in de $$$-zone een prima hotel kunt vinden voor $$ als je vroeg en grondig zoekt. Omgekeerd, als je op zoek bent naar luxe voor $$$ in de $-zone, zul je dat waarschijnlijk ook vinden.

$$$ Zone

De populairste badplaatsen, trendy stadjes en grote strandbestemmingen (Corralejo, Lajares, Costa Calma, Morro Jable).
Dit is het gebied dat het meest in trek is bij toeristen, surfers en mensen die op zoek zijn naar hotelresorts met directe toegang tot de oceaan.
Bijvoorbeeld: een set van twee ligstoelen en een parasol op de stranden van Morro Jable of Costa Calma kost ongeveer €12-15 per dag.

Hotels en resorts in het hoogseizoen : prijzen beginnen rond de €120-200 per nacht in kwalitatief goede accommodaties, en in exclusieve complexen lopen de prijzen op tot €300 en meer. Een maaltijd in een restaurant aan het strand of in het stadscentrum: een hoofdgerecht (bijv. verse vis of zeevruchten) met een glas wijn kost ongeveer €25-40 per persoon. De prijzen zijn veel lager in het laagseizoen.

$$ Zone

Kleine stadjes, de westkust en het hart van het eiland (El Cotillo, Betancuria)
In plaatsen met een meer authentieke, lokale sfeer zijn de prijzen redelijk: zo kost het lokale gerecht papas arrugadas met sauzen ongeveer €4-6, en een kop koffie in een café €1,20-1,80. Een maaltijd in een lokaal restaurant/bistro kost ongeveer €15-25 per persoon.

Appartement of hotel in de middenklasse (in het hoogseizoen): meestal tussen de €70 en €130 per nacht, afhankelijk van de afstand tot het strand.

$ Zone

De provincie, het binnenland en de minder toeristische kust (Puerto del Rosario, Ajuy)
In het binnenland en in de hoofdstad zijn er aanzienlijk minder toeristen, en het dagelijks leven gaat er in zijn eigen tempo verder, vrijwel onaangetast door massatoerisme. Op zulke plekken dalen de prijzen merkbaar.

Lunchen in een traditionele Canarische tasca (lokaal restaurant): een uitgebreid dagmenu (menú del día) of traditionele geitenstoofschotels kost ongeveer €10-15 per persoon.

Accommodatie in agriturismo-boerderijen, appartementen of landhuizen (casas rurales): buiten het hoogseizoen kunt u accommodatie vinden vanaf €40-60 per nacht.

Goedkope vluchten

Hieronder vind je een tool die ik heb gemaakt en die eruitziet als een gewone zoekmachine, maar eigenlijk heel snel en slim is. Hiermee kun je direct de vluchtprijzen naar je bestemming bekijken.
Eén klik op de "OK"-knop Zonder iets in te vullen kunt u de actuele prijzen van vliegtickets vanaf alle luchthavens in het land bekijken (Polen is standaard ingevuld). Het formulier werkt realtime en genereert direct de actuele belprijzen! Wilt u connecties met een ander land (of stad) controleren, voer dan eenvoudig de naam ervan in het vakje in. Later (als de lijst interessant blijkt) kunt u de zoekparameters op de landingspagina aanpassen (startstad, data, valuta, taal, enz.). De zoekmachine werkt op alle apparaten (telefoon, computer, tablet) en past de functionaliteit automatisch aan het apparaattype en de schermgrootte aan.


De landingspagina is waarschijnlijk de grootste zoekmachine ter wereld voor het vergelijken van vliegtickets en voor zoekmachines: Skyscanner
De website is beschikbaar in 24 talen. Als de website in een andere taal wordt geopend dan uw voorkeurstaal, kunt u deze eenvoudig wijzigen (in het menu of via het wereldbolpictogram in de rechterbovenhoek).

Reisverzekering (is dit nodig?)

Ik wil niet te veel ruimte besteden aan dit onderwerp, dus ik zal heel specifiek zijn. Ik zal kort zeggen: Ik ga nooit zonder verzekering de deur uit voor een zelfstandige reis. Als we reizen, reizen we voortdurend naar nieuwe plaatsen, onze hoofden zijn bezig met geneugten en andere genoegens. We zijn meer ontspannen en avontuur is niet moeilijk. Een gebrek aan verzekering vraagt ​​om echte problemen.
Er moet ook aan worden herinnerd dat de zogenaamde EHIC, d.w.z. de verzekering die wij als burgers van de Europese Unie hebben, dekt niet alles. Het vergoedt alleen wat in een bepaald land wordt vergoed (in Frankrijk wordt bijvoorbeeld 35% van de kosten van staatsreddingsdiensten uit eigen zak betaald). Je zou lang op details kunnen ingaan, maar dat heeft geen zin, want een solide wekelijkse verzekering voor één persoon in Europa, vergeleken met de kosten van de hele reis het is verrassend goedkoop. Je kunt gemakkelijk hele goede deals vinden voor in totaal ongeveer 10-15 EUR voor de hele week (!!!), wat het equivalent is van twee of drie biertjes.
Ik zoek meestal naar de beste deals hiervoor aanbiedingsvergelijker - [klik] (in dit geval is het Rankomat) en ik koop ze online. Dit kan heel snel en goedkoop.

Hieronder vindt u een voorbeeld van een goede en niet de goedkoopste aanbieding van een vergelijker (voor een hele week in 2025).

Ik kies nooit voor de goedkoopste aanbieding, omdat het prijsverschil tussen de goedkoopste en een echt solide aanbieding met hoge verzekeringswaarden meestal rond de 3 euro (ongeveer 15 PLN) ligt. Dit zijn geen besparingen die het risico waard zijn.

Bij aanbiedingen zijn twee parameters van cruciaal belang:
- Behandelingskosten (KL) - het bedrag van PLN 250 (EUR 000) is het minimum
- Civiele bescherming (OC) - het bedrag van PLN 250 (EUR 000) is het minimum

Bovendien is het de moeite waard om aandacht te besteden aan twee extra parameters:
- Gevolgen van ongevallen (NNW) - naar eigen goeddunken
- reisbagage verzekering - naar eigen goeddunken

Fuerteventura - kaart van bezienswaardigheden

De kaart hieronder is het belangrijkste onderdeel van dit bericht. Het vormt de basis van het hele sightseeingplan en zal het belangrijkste hulpmiddel zijn dat we samen gebruiken. Ik heb de locaties van alle 30 bezienswaardigheden op het eiland die ik heb beschreven, gemarkeerd, evenals de route voor de roadtrip door Fuerteventura.

Ik raad je aan om eerst de kaart eens goed te bekijken en de locaties van de plekken die je het meest interesseren op te zoeken. Door op de kaart te klikken, wordt een afbeelding met een hogere resolutie geopend.

De indeling van dit artikel maakt het makkelijker om de kaart te gebruiken (zelfs buitenshuis) en je eigen route samen te stellen. Elke attractie heeft een uniek nummer (van 1 voor de Dunas de Corralejo tot 30 voor de reis naar Lanzarote). Je vindt dit nummer ook terug in de inhoudsopgave aan het begin van de gids en in de hoofdstuktitels van de meer gedetailleerde beschrijvingen van de afzonderlijke locaties. Elke attractie die ik heb genoemd, heeft verderop in de tekst een eigen beschrijving met meer details, interessante weetjes en zeer nuttige GPS-coördinaten voor belangrijke locaties en parkeerplaatsen. Navigatiecoördinaten maken het gemakkelijk om stressvrij je bestemming te bereiken. Gebruik deze gegevens! Ze zijn ongelooflijk eenvoudig: klik gewoon op de link ernaast en de navigatie van je telefoon start automatisch en berekent je route (vergeet niet om indien nodig te schakelen tussen de wandel- en automodus).

Reisplan voor Fuerteventura

Ik heb mijn reisschema voor Fuerteventura opgedeeld in 7 dagen (inclusief een vrije dag). De meeste toeristen bezoeken het eiland een week, maar het is vaak onmogelijk om die tijd optimaal te benutten. Vluchtschema's variëren. Het kan voorkomen dat de eerste of laatste dag simpelweg niet effectief gebruikt kan worden vanwege een late aankomst of een vroeg vertrek. Daarom heb ik besloten mijn reisschema op te delen in 6 actieve dagen + 1 vrije dag, in plaats van 7 dagen. Deze aanpak is geen probleem, want 6 actieve dagen om Fuerteventura te verkennen is nog steeds ruim voldoende. Met een logische planning heb je genoeg tijd voor alles: bezienswaardigheden bekijken, ontspannen, de omgeving verkennen, wandelen, strand en genieten van de zonsondergang in de avonduren.

Alles is zichtbaar op de kaart die ik heb gemaakt. Bekijk de kaart aandachtig voordat u verder leest. Hij zal u meer vertellen dan welke beschrijving dan ook, en hij zal u helpen mijn onderstaande toelichting beter te begrijpen.

Mijn reisroute begint in Corralejo (1). Het is statistisch gezien de populairste plaats op het eiland, maar maak je geen zorgen als je ergens anders wilt overnachten. De route is opgedeeld in afzonderlijke dagen, en elke dag is een op zichzelf staand onderdeel dat in willekeurige volgorde kan worden afgewerkt. Je kunt ook een dag helemaal overslaan, dat heeft geen invloed op de rest van de route. Met mijn suggestie kun je je sightseeing als bouwstenen samenstellen en zo gemakkelijk je eigen unieke reis creëren.

Gezien de langwerpige vorm van het eiland rijst meteen de vraag: is het mogelijk om het hele plan uit te voeren (dus zonder te verhuizen tijdens je verblijf) door de hele tijd aan één uiteinde van het eiland te wonen (bijvoorbeeld in het noorden, in Corralejo)?
Mijn antwoord is: Ja! Het is mogelijk, maar het kan voor sommigen vermoeiend zijn. Ik heb dit zelf bewust uitgeprobeerd. Ik was van plan om in Corralejo te wonen en van daaruit het hele eiland te verkennen. Dus als je graag een vaste basis hebt en niet wilt verhuizen tijdens een reis, is deze optie zeker mogelijk. Een ander voordeel van Corralejo is dat er veerboten naar Lanzarote en Lobos vertrekken, waardoor je extra reismogelijkheden binnen handbereik hebt.
We maakten van deze mogelijkheden gebruik en organiseerden een extra reis naar Lanzarote. Ik kocht het veerbootticket online (voor 2 personen + een auto) bij Directe veerboten [klik] We zijn met onze huurauto naar Lanzarote gevaren. De autohuur was niet zo hoog, dus het was voordeliger om onze eigen auto uit Fuerteventura mee te nemen dan een nieuwe te huren op Lanzarote. Bovendien scheelt het veel tijd om je eigen auto mee te nemen. Eenmaal op het eiland aangekomen, stap je gewoon van de veerboot en kun je meteen op pad, zonder tijd te verliezen met het ophalen en terugbrengen van de auto bij het autoverhuurbedrijf. Controleer wel even of het autoverhuurbedrijf van je keuze toestaat dat je hun auto meeneemt op de veerboot. Het populairste autoverhuurbedrijf op het eiland, Cicar, heeft hier geen probleem mee en hun klanten kunnen vaak zelfs rekenen op kortingen van veerbootmaatschappijen (zoals Fred. Olsen of Líneas Armas). In beide gevallen kun je het autoverhuurbedrijf informeren bij het reserveren van de auto.

Als ik een reis alleen voor mezelf zou plannen, zou ik het waarschijnlijk iets anders aanpakken. Ik zou de reis in tweeën splitsen: een accommodatie huren in het noorden van het eiland voor het eerste deel, bijvoorbeeld in Corralejo of El Cotillo , en vervolgens naar het zuiden verhuizen, bijvoorbeeld naar Morro Jable of Costa Calma , om daar mijn sightseeing af te ronden. Eén verhuizing (dus met één koffer) is niet vermoeiend of tijdrovend, en door van de ene kant van het eiland naar de andere te reizen, zou ik gemakkelijk het sightseeingprogramma kunnen afwerken dat ik op de kaart heb aangegeven als dag 4.

Voor het gemak heb ik een tweede sightseeing-optie toegevoegd aan de routebeschrijvingen voor dag 4, 5 en 6, voor de versie waarbij je halverwege de reis naar het andere uiteinde van het eiland reist.

7-daags sightseeingprogramma voor Fuerteventura – dag per dag

Dag 1 – Dunas de Corralejo (1), Calderon Hondo (2), Montana Roja (3)

Doorvoerroute: Corralejo (1) – Dunas de Corralejo (1) – Calderón Hondo (2) – Montaña Roja (3) – Corralejo (1)
Lengte van de rit: ca. 55 km
Czas jazzy (zonder pauzes en tijd voor bezienswaardigheden): ca. 1 uur en 15 minuten

Ik stel voor om de eerste dag te besteden aan een rustige kennismaking met Fuerteventura en een eerste ontmoeting met het unieke landschap. We beginnen net buiten Corralejo, in het natuurpark Dunas de Corralejo (1). Dit is een ongelooflijke strook gouden duinen. Wandelend over het poederachtige zand, waar de wind telkens weer andere patronen vormt, vergeet je direct de dagelijkse hectiek. En ik moedig je aan om nu meteen te stoppen met haasten. Er is alle tijd, en die kun je doorbrengen in de duinen.
Vanuit de duinen trekken we landinwaarts naar het stadje Lajares, waar we beginnen aan een gemakkelijke en zeer aangename wandeling naar de vulkaan Calderon Hondo (2). De wandeling over het goed onderhouden pad naar de kraterrand duurt slechts enkele tientallen minuten, en het uitzicht vanaf de top op het perfect bewaard gebleven binnenste van de vulkaan en de noordkust is werkelijk indrukwekkend.
Aan het eind van de dag keren we terug naar het gebied rond Corralejo om de vulkanische kegel van Montana Roja (3) van dichterbij te bekijken. In het warme middagzonlicht zien de roestbruine en rode tinten van de rotsen er ongelooflijk fotogeniek uit, een perfecte afsluiting van onze eerste dag op het eiland.

Dag 2 – Popcorn Beach (4), Molinos de Villaverde (5), Mirador de Vallebrón (6), Tindaya (7), La Concha (8), Faro de Tostón (9)

Doorvoerroute: Corralejo (1) – Popcorn Beach (4) – Molinos de Villaverde (5) – Mirador de Vallebrón (6) – Tindaya (7) – La Concha (8) – Faro de Tostón (9) – Corralejo (1)
Lengte van de rit: ca. 95 km
Czas jazzy (zonder pauzes en tijd voor bezienswaardigheden): ca. 2 uur en 15 minuten

Dag twee is een reis vol bijzondere natuurwonderen, tradities en uitzichten langs de noordwestkust. We beginnen met een bezoek aan het beroemde Popcorn Beach (4), waar de kust in plaats van gewoon zand bedekt is met witte gefossiliseerde algen (rhodolieten), die op popcorn lijken.
Van daaruit trekken we het binnenland van het eiland in. In het stadje Villaverde stoppen we bij de Molinos de Villaverde (5), traditionele windmolens die herinneren aan de oude agrarische geschiedenis van het eiland, toen Fuerteventura bekend stond als de graanschuur van de Canarische Eilanden. Vervolgens klimmen we via een kronkelende weg naar het uitkijkpunt Mirador de Vallebrón (6), dat een weids panorama over de woestijnvalleien biedt. Een paar kilometer verderop bereiken we Tindaya (7), de heilige berg van de oude bewoners van het eiland (Majos). Zijn sobere, eenzame silhouet dwingt nog steeds respect af.
Vervolgens gaan we naar het sfeervolle stadje El Cotillo. We ontspannen op strand La Concha (8), beroemd om zijn natuurlijke rotsriffen die zorgen voor kalme poelen met kristalhelder water. Het is de perfecte plek om veilig te zwemmen. We sluiten de dag af bij de vuurtoren Faro de Tostón (9), waar de oceaan golven tegen de zwarte vulkanische rotsen slaan en de zonsondergang spectaculair is.

Dag 3 – Ecomuseo de La Alcogida (10), Molino de Antigua (11), Mirador de Guise y Ayose (12), Betancuria (13), Arco de las Peñitas (14), Ajuy (15)

Doorvoerroute: Corralejo (1) – Ecomuseo de La Alcogida (10) – Molino de Antigua (11) – Mirador de Guise y Ayose (12) – Betancuria (13) – Arco de las Peñitas (14) – Ajuy (15) – Corralejo (1)
Lengte van de rit: ca. 165 km
Czas jazzy (zonder pauzes en tijd voor bezienswaardigheden): ca. 3 uur en 10 minuten

De derde dag voert ons door het historische hart van het eiland en de westelijke kliffen. We beginnen onze kennismaking met de oude cultuur in het Ecomuseo de La Alcogida (10) in Tefía. Dit gerestaureerde traditionele dorp biedt een kijkje in het dagelijks leven op het eiland vóór de komst van het toerisme. Vervolgens bezoeken we Molino de Antigua (11), waar een cactustuin is aangelegd rond een majestueuze windmolen en een winkel met lokale producten.

Als we het bergachtige binnenland inrijden, stoppen we bij verschillende uitzichtpunten. Het meest iconische daarvan is de Mirador de Guise y Ayose (12), met zijn enorme bronzen beelden van twee voormalige koningen van Fuerteventura. Iets verderop ligt Betancuria (13), de eerste hoofdstad van het eiland, een charmant stadje met witte gebouwen, een historische kerk en een weelderige palmboom verscholen tussen roestkleurige rotsen.
Voor wie van lichte wandelingen houdt, is de volgende stop een bezoek aan Arco de las Peñitas (14) – een indrukwekkende natuurlijke rotsboog verscholen in een ruige kloof.
We sluiten de dag af in de kleine nederzetting Ajuy (15) aan de westkust. Hier wacht een zwart vulkanisch strand, gevolgd door een pad langs de kliffen dat leidt naar gigantische zeegrotten waar het water met ongelooflijke kracht brult.

Dag 4 – Mirador Astronómico de Sicasumbre (16), La Pared (17), Playa del Viejo Rey (18), Playa de Sotavento (19)

Op dag vier kunt u het zuidelijke deel van het eiland verkennen en kiezen uit twee opties voor uw verdere reis. U kunt terugkeren naar Corralejo voor de nacht, of deze route verder naar het zuiden volgen en de dag afsluiten met een overnachting in Costa Calma.

Variant 1 (overnachting in Corralejo)
Doorvoerroute: Corralejo (1) – Mirador Astronómico de Sicasumbre (16) – La Pared (17) – Playa del Viejo Rey (18) – Playa de Sotavento (19) – Corralejo (1)
Lengte van de rit: ca. 205 km
Czas jazzy (zonder pauzes en tijd voor bezienswaardigheden): ca. 3 uur en 20 minuten

Variant 2 (verplaatsing naar het zuiden van het eiland en overnachting in Costa Calma)
Doorvoerroute: Corralejo (1) – Mirador Astronómico de Sicasumbre (16) – La Pared (17) – Playa del Viejo Rey (18) – Playa de Sotavento (19) – Costa Calma
Lengte van de rit: ca. 105 km
Czas jazzy (zonder pauzes en tijd voor bezienswaardigheden): ca. 2 uur en 00 minuten

Vandaag maken we een uitstapje naar het zuiden, naar de landtong die het vasteland van het eiland verbindt met het schiereiland Jandía. We beginnen bij het berguitkijkpunt Mirador Astronómico de Sicasumbre (16), de perfecte plek om het glooiende woestijnlandschap (en 's nachts de sterrenhemel) te bewonderen.
Tijdens onze verkenning van de westkust bereiken we La Pared (17) en het aangrenzende Playa del Viejo Rey (18). Deze ruige, winderige gebieden kenmerken zich door krachtige golven, waar de kracht van de oceaan botst met de donkere kliffen. Deze plek is geliefd bij surfers en mensen die op zoek zijn naar ongerepte uitzichten.
Vanuit het ruige westen trekken we naar de oostkant van de smalle landtong van het eiland, naar een absolute parel: Playa de Sotavento (19). Dit gigantische strand, dat kilometers lang is, is bij eb ondiep en vormt een turquoise lagune. Wandelen door het warme water terwijl je de kleurrijke zeilen van kitesurfers bewondert, is een van de meest ontspannende ervaringen op heel Fuerteventura.

Dag 5 – Casa Winter (20), Playa de Cofete (21)

Variant 1 (overnachting in Corralejo)
Doorvoerroute: Corralejo (1) – Casa Winter (20) – Playa de Cofete (21) – Corralejo (1)
Lengte van de rit: ca. 280 km
Czas jazzy (zonder pauzes en tijd voor bezienswaardigheden): ca. 5 uur en 00 minuten

Variant 2 (overnachting in Costa Calma)
Doorvoerroute: Costa Calma – Casa Winter (20) – Playa de Cofete (21) – Costa Calma
Lengte van de rit: ca. 90 km
Czas jazzy (zonder pauzes en tijd voor bezienswaardigheden): ca. 2 uur en 30 minuten

Dit wordt de meest spectaculaire, maar ook de meest veeleisende rijdag. We dalen af ​​naar het uiterste puntje van het schiereiland Jandia, waar de geasfalteerde weg overgaat in een kronkelend grindpad dat zich uitstrekt over steile kliffen. Onze bestemming is het legendarische Playa de Cofete (21). Dit gigantische, twaalf kilometer lange strand, omgeven door de hoogste bergketens van het eiland, voelt volledig afgesneden van de bewoonde wereld. De brullende oceaan, de schuimende golven en de uitgestrektheid creëren een landschap dat voor altijd in het geheugen gegrift zal blijven. In deze desolate omgeving vinden we het mysterieuze Casa Winter (20), een eenzame villa gebouwd in de jaren veertig door de Duitse ingenieur Gustav Winter. Er doen vele legendes de ronde over het huis (waaronder verhalen over een geheime onderzeebasis), die, in combinatie met de wilde omgeving, deze plek een ietwat mysterieuze sfeer geven.

Dag 6 – Faro de Jandia (22), Playa del Matorral (23)

Variant 1 (overnachting in Corralejo)
Doorvoerroute: Corralejo (1) – Faro de Jandía (22) – Playa del Matorral (23) – Corralejo (1)
Lengte van de rit: ca. 240 km
Czas jazzy (zonder pauzes en tijd voor bezienswaardigheden): ca. 3 uur en 30 minuten

Variant 2 (overnachting in Costa Calma)
Doorvoerroute: Costa Calma – Faro de Jandia (22) – Playa del Matorral (23) – Costa Calma
Lengte van de rit: ca. 90 km
Czas jazzy (zonder pauzes en tijd voor bezienswaardigheden): ca. 2 uur en 00 minuten

De laatste dag van het basisprogramma is gewijd aan de zuidkust en welverdiende ontspanning na een drukke week. We bereiken het meest zuidwestelijke puntje van het eiland, waar de vuurtoren Faro de Jandía (22) staat. Dit is het punt waar het oceaanwater van beide kanten van het schiereiland samenkomt en spectaculaire "engelenvleugels" van schuimende zee vormt.
Vervolgens keren we terug naar de sfeervolle badplaats Morro Jable en gaan we naar het uitgestrekte Playa del Matorral (23). Dit strand, beroemd om zijn gouden zand, de karakteristieke vuurtoren vlak voor de kust en de beschermde zoutvlakte (Salar de Matorral), is de perfecte plek voor een ontspannen wandeling, een veilige duik in de oceaan en een lunch in een van de visrestaurants in het oude centrum van Morro Jable.

Dag 7 – Gereserveerde en optionele attracties

Als je extra tijd hebt, een flexibel vluchtschema of gewoon je sightseeingplan wilt uitbreiden, bekijk dan de attracties met nummer 24 tot en met 30. Ik heb ze niet in het hoofdplan opgenomen, juist zodat ze kunnen dienen als aanvulling en alternatief voor degenen die hun tijd anders willen besteden dan ik heb voorgesteld.
Ik raad vooral een reis naar Lanzarote (30) aan, of een kortere trip naar het eiland Lobos (29), dat te voet te verkennen is.

Beschrijvingen van bezienswaardigheden op Fuerteventura

1. Dunas de Corralejo

De stilte van de oceaan wordt alleen verbroken door het gestage gebrul van de passaatwinden, die zanddeeltjes van plek naar plek verplaatsen. Het landschap van natuurpark Corralejo aan de noordoostkust van Fuerteventura doet bedrieglijk veel denken aan het hart van een zandwoestijn, maar op slechts een paar stappen afstand kun je je voeten in het turquoise water van de Atlantische Oceaan laten zakken. In tegenstelling tot wat vaak wordt gedacht, is het zand hier niet allemaal naartoe gedreven door de wind vanuit de Sahara, minder dan honderd kilometer verderop. De lokale zandvlakte bestaat onder andere uit gemalen schelpen van schaaldieren, schelpen van zeeslakken en de skeletten van organismen die in de oceaanbodem leven, die gedurende honderdduizenden jaren door zeestromingen op de kust zijn afgezet.
Het was hier dat de Franse navigator Gadifer de la Salle aan land ging tijdens zijn Normandische expeditie in 1402, wat het begin markeerde van de Europese verovering van het eiland.
Het ruige, bijna kosmische landschap leverde het 2600 hectare grote gebied de status van natuurreservaat op en trekt tegenwoordig ook Hollywoodfilmmakers aan. De stoffige wegen en zandheuvels dienden als decor voor een woestijn in het Midden-Oosten in de grootschalige film Wonder Woman 1984, waarvoor een complete nederzetting van klei en riet te midden van de duinen werd gebouwd.

Trivia
Het zand van de duinen is bijna volledig organisch (zogenaamd organogeen zand), gevormd uit vermalen zeeschelpen. Daarom warmen de duinen onder invloed van de zon minder op dan woestijnkwarts.

De geasfalteerde FV-1, die dwars door het natuurpark loopt, zal in de toekomst volledig worden afgesloten voor verkeer en afgebroken om de natuurlijke, ononderbroken beweging van de duinen te herstellen. Momenteel zijn er over een afstand van enkele kilometers langs de weg brede bermen die als parkeerplaats worden gebruikt. Het vinden van een vrije plek zou geen probleem moeten zijn. Parkeren is gratis.

Natuurpark Dunas de Corralejo is 24 uur per dag, 7 dagen per week geopend en toegankelijk. De toegang is gratis. Er zijn geen toegangspoorten of ticketbalies.

Een van de grote parkeerterreinen bij de duinen., GPS coördinaten:
28°40’17.6″N 13°50’00.6″W
28.671545, -13.833507 – klik en plan uw route

2. Vulkaan Calderon Hondo

Een donkergrijze, grillige krater rijst dramatisch op uit het ruige landschap van Noord-Fuerteventura, een herinnering aan een tijd waarin het eiland een ware hel op aarde was. Calderón Hondo is een van de best bewaarde vulkanische kegels in het Hondo-uitstroomgebied (een reeks vulkanen die van noord naar zuid lopen). Ongeveer 50.000 jaar geleden barstte gesmolten basaltlava met grote kracht uit de krater en vormde, na te zijn gestold, een uitgestrekt gebied dat bekend staat als Malpaís de la Arena, ofwel "slecht land", waardoor het eiland zich uitbreidde richting de Straat van La Bocaina.
De kraterrand daalt dramatisch af tot een diepte van ongeveer 70 meter, waardoor een fascinerend kleurenpalet zichtbaar wordt. Geoxideerde ijzerafzettingen geven het gesteente een intense roestbruine en roodachtige tint, die contrasteert met het geel van zwavelverbindingen en het diepzwart van puimsteen. De steile binnenwanden lijken op een opzettelijk gevormd, oud amfitheater. Vanaf het uitkijkpunt op de kraterrand ontvouwt zich een panoramisch uitzicht op de naburige kegels, eindeloze lavavelden en de blauwe oceaan die de kust van El Cotillo omspoelt.

Trivia
Eekhoornkolonie: Tijdens de klim naar de top kom je groepen grondeekhoorns (Atlantoxerus getulus) tegen, die in 1965 vanuit Noord-Afrika op Fuerteventura zijn geïntroduceerd. Hoewel ze gretig door toeristen worden gegeten, zijn het invasieve soorten die het lokale ecosysteem bedreigen.

De heilige plaats Majos: in de omliggende vulkanische grotten hebben archeologen sporen gevonden van oude rituelen en keramische vaten die door de inheemse bewoners van het eiland werden gebruikt vóór de verovering in de 15e eeuw.

Het gebied rond de vulkaan Calderón Hondo is 24 uur per dag, 7 dagen per week gratis toegankelijk. Er zijn geen ticketverkooppunten of hekken.

Enkele van mijn tips
Kleding en uitrusting: Stevige wandelschoenen met hoge schacht en een stijve zool zijn vereist. Het pad is bezaaid met scherpe, losse vulkanische stenen die glad kunnen zijn, zelfs met sandalen. Neem zeker een hoed en voldoende water mee, want er is geen schaduw of versnaperingen langs de route.

Logistiek en route: De populairste route begint bij de parkeerplaats aan de weg vanuit Lajares. De lus rond de vulkaan en omhoog naar het uitzichtpunt duurt ongeveer 1,5 tot 2 uur in een rustig tempo.

Om de drukte te vermijden: ga het beste 's ochtends (vóór 9:00 uur) of laat in de middag op pad. Zo vermijd je de felle zon en de drukte van de touringcars.

Uitzichtpunt op de Calderon Hondo-vulkaan, GPS coördinaten:
28°42’04.9″N 13°55’09.7″W
28.701362, -13.919353 – klik en plan uw route

Parkeerplaats voor toeristen onder de vulkaan Calderon Hondo En aan het begin van het pad naar de vulkaan, GPS-coördinaten:
28°42’11.2″N 13°54’52.4″W
28.703102, -13.914561 – klik en plan uw route

3. Montana Roja-vulkaan

Als je genoeg hebt van het beklimmen van vulkanische kegels, is Montana Roja misschien een goed alternatief. Het pad is wat ruiger en minder druk dan de meer populaire kegels (misschien omdat er geen grote, handige parkeerplaats langs de weg is), maar biedt net zulke indrukwekkende uitzichten.
De roestbruine, bijna paarse tint van de berghellingen is het resultaat van fijngemalen ijzeroxiden en lapilli (kleine fragmenten gestolde lava die tijdens een vulkaanuitbarsting de lucht in werden geslingerd), die bij de juiste invalshoek van het zonlicht de illusie wekken dat de hele heuvel in brand staat.

In het verre verleden, vóór de Spaanse verovering, had het gebied rond de berg een heilige betekenis voor de Majos (de inheemse Berberbevolking die vóór de 15e eeuw Fuerteventura en Lanzarote bewoonde). Deze stammen geloofden dat de hoge, geïsoleerde kegels een plek waren om in contact te komen met de hemelgoden, en de vulkanische grotten dienden als tijdelijk onderdak en voedselvoorraden. Na verloop van tijd kreeg het ruige, buitenaardse landschap van Montaña Roja een mythische dimensie. Volgens lokale legendes is in de nacht vóór de zomerzonnewende het gefluister van de wind, gevangen in de vulkanische openingen, diep in de krater te horen.

Het kosmische, Marsachtige landschap van de berg en de omliggende lavavelden hebben deze regio tot een geliefd decor gemaakt voor internationale televisie- en documentaireproducties die op zoek zijn naar locaties voor opnames die het oppervlak van buitenaardse planeten nabootsen.

Trivia
Een optische illusie: de kleur van de berg verandert afhankelijk van het tijdstip van de dag. Van felgeel en oranje rond het middaguur tot diep bordeauxrood en karmozijnrood bij zonsondergang.

Ondergrondse tunnels: Onder de grond aan de voet van de berg liggen onontdekte lavatunnels, ontstaan ​​door gesmolten gesteente dat naar de oceaan stroomde.

Montana Roja, inclusief het pad naar de top, is 24 uur per dag, 7 dagen per week gratis toegankelijk. De toegang tot het reservaat is gratis. Er zijn geen ticketbalies of toegangspoorten.

Enkele van mijn tips
Kleding en uitrusting: Wandelschoenen met goede grip zijn essentieel. De route is bedekt met fijn, los vulkanisch grind, wat glad kan zijn. Een zonnebril en een sjaal om je gezicht te beschermen tegen de harde windvlagen zijn handig.

Logistiek en route: De beklimming naar de top begint vlakbij de FV-104. Er is hier geen handige parkeergelegenheid, maar langs de weg vindt u onverharde parkeerplekken voor één auto. Hieronder vindt u de GPS-coördinaten van de plek waar u een parkeerplaats kunt zoeken. Zorg er bij het parkeren voor dat uw auto volledig van de weg af staat. Er is een doorgetrokken witte lijn aan de rand van de weg, dus auto's die buiten de weg geparkeerd staan, mogen deze lijn niet overschrijden. De FV-104 is een doorgaande weg, dus veilig en correct parkeren buiten de weg is extra belangrijk.
De klim naar de kraterrand en de terugweg duurt ongeveer 1,5 uur, als je rustig aan loopt.

Uitzichtpunt op het pad naar de vulkaan Montana Roja., GPS coördinaten:
28°38’30.2″N 13°50’25.7″W
28.641709, -13.840477 – klik en plan uw route

Een her herkenningspunt; zoek een parkeerplaats in de buurt. Op de onverharde berm naast de weg. Je kunt 200-300 meter voor en na dit punt kijken.
28°39’02.3″N 13°49’54.9″W
28.650631, -13.831927 – klik en plan uw route

4. Popcornstrand

Witte, knapperige popcornkorrels vormen een van de meest bijzondere landschappen aan de kust van Fuerteventura. De kust, beter bekend als Popcorn Beach of Playa del Bajo de la Burra, trekt duizenden reizigers. Wat er van een afstand uitziet als perfect gepofte popcorn, zijn in werkelijkheid rhodocyten (gefossiliseerde, bolvormige clusters van kalkalgen uit de familie Corallinaceae) die honderden jaren op de zeebodem hebben gegroeid voordat het getij ze aan land spoelde.

Het proces van het ontstaan ​​van deze unieke formaties is lang en traag. Levende rode algen onttrekken calciumcarbonaat aan het zeewater en groeien met een snelheid van slechts een millimeter per jaar. Pas wanneer ze sterven, verliezen hun skeletten hun roodachtige tint en worden ze sneeuwwit. Vervolgens worden ze door stromingen naar de kust gedreven, waar de getijden ze tegen het harde basalt schuren. Elk wit korreltje heeft meer dan vijfhonderd jaar nodig om zijn karakteristieke, onregelmatige, uitstekende vorm te krijgen.

Het reservoir werd ontdekt door reizigers en breed uitgemeten op sociale media, waardoor het al snel enorm populair werd. Helaas creëerde dit een aanzienlijk ecologisch probleem. Onderzoek wees uit dat toeristen, gefascineerd door de ballen, naar verluidt jaarlijks meer dan 10 ton witte algen in hun zakken en tassen meenamen. Dit dwong de autoriteiten ertoe hoge boetes in te voeren voor het meenemen van zelfs maar één enkele steen.

Naar aanleiding van de vernieling van het strand bij de luchthaven van Puerto del Rosario werd een speciale campagne gelanceerd, #PASSIONNOTPLUNDER, om reizigers erop te wijzen dat in beslag genomen popcorn tijdens de veiligheidscontrole niet zal worden teruggelegd.

Dus geniet van deze plek, raak aan, kijk rond, maak foto's, maar neem geen enkele bal mee!

Trivia
Een getuige van de prehistorie: de oudste rhodocyten in dit gebied, die dieper onder de oppervlaktegordel liggen, zijn naar schatting meer dan 4000 jaar oud.

Alternatieve locatie: Hoewel dit specifieke strand bij El Cotillo/Majanicho het meest bekend is, zijn er diverse kleinere stranden met vergelijkbare structuren verspreid over Fuerteventura, bijvoorbeeld in de buurt van Majanicho en Las Grises.

Godziny otwarcia
Popcorn Beach is 24 uur per dag, 7 dagen per week geopend. De toegang is gratis. Er zijn geen ticketverkooppunten of afgesloten terreinen.

Enkele van mijn tips
Logistiek en bereikbaarheid: De beste toegang tot het strand is vanuit Corralejo. Dit is echter een van de slechtste wegen die je op het eiland zult tegenkomen. Dit technisch rampzalige gedeelte is ongeveer 3,5 km lang en je moet er langzaam en met grote voorzichtigheid rijden. De weg is onverhard en heeft veel diepe kuilen en sporen. Dit betekent niet dat het onmogelijk is om eroverheen te rijden. Je moet alleen langzaam en voorzichtig rijden.

Uitsluiting van verzekering: Ik wil ook nog even wijzen op iets wat de meeste toeristen niet weten of vergeten, en wat reisgidsen vaak negeren. Autoverhuurbedrijven sluiten dit gedeelte van de weg uit van hun verzekering. Mocht u dus schade aan uw auto veroorzaken tijdens het rijden op deze weg, dan zijn de reparaties volledig voor uw eigen rekening. Voorzichtig rijden is daarom ten zeerste aan te raden; laat degenen die haast hebben voorgaan.

Parkeren bij Popcorn Beach, GPS coördinaten:
28°45’06.8″N 13°53’57.5″W
28.751877, -13.899297 – klik en plan uw route

5. Molinos de Villaverde-windmolens

Op een heuvel in het kleine dorpje Villaverde staan ​​twee traditionele molino-windmolens (een windmolen met twee verdiepingen en een draaiend mechanisme) als een ingetogen monument voor het tijdperk waarin het eiland werd beschouwd als de graanschuur van de gehele Canarische archipel. Gebouwd rond de overgang van de 18e naar de 19e eeuw, waren ze een antwoord op de snelle bevolkingsgroei en de constante, krachtige passaatwinden die eeuwenlang het ritme van het leven in de Atlantische Oceaan hebben bepaald. Lokale ambachtslieden bouwden ze met donker basalt, Canarische den (pino canario – rijk aan hars en uitzonderlijk bestand tegen weersinvloeden) en klei-kalkpleister.

Het gebouw heeft een afgeknotte kegelvorm en twee verdiepingen: op de onderste verdieping bevonden zich de grondstoffen en het eindproduct, terwijl op de bovenste verdieping het hart van de molen stond (de zware stenen molenstenen). De gehele houten dakconstructie, samen met het grote roer (gobierno) dat erop gemonteerd was, kon 360 graden draaien door de spierkracht van de molenaar, waardoor de windmolen met vier wieken perfect op de wind gericht kon worden. De molens vormden de basis van het dieet van de oude bewoners van het eiland: gofio (meel gemaakt van geroosterde gerst, tarwe of maïs), waarvan de kenmerkende, nootachtige geur ooit door de hele vallei zweefde.

Halverwege de 20e eeuw, met de introductie van verbrandingsmotoren en goedkoop meel dat uit het Iberisch schiereiland werd geïmporteerd, raakten windmolens in de vergetelheid.

Trivia
Geslachtsverschillen in de bouw: Op de Canarische Eilanden worden windmolens onderverdeeld in mannelijke (molino – hogere, gemetselde, meerlaagse torens) en vrouwelijke (molina – eenlaagse, met een houten bovenbouw). Die in Villaverde zijn van het klassieke mannelijke type.

Een alternatief waarschuwingssysteem: windmolens dienden vroeger als telegraaf. De stand van de wieken en de doeken die eraan hingen, gaven omwonenden onder andere een signaal over een naderende storm, een brand of... een aanstaande familieviering van de molenaar.

Maalstenen uit het buitenland: de beste, meest duurzame molenstenen voor het malen van de harde maïskorrels (millo) werden over zee vanuit Frankrijk en Tenerife naar Fuerteventura geïmporteerd, en het transport ervan naar de heuvel vereiste het gebruik van kamelen.

Godziny otwarcia
De windmolens van Molinos de Villaverde bevinden zich in een openluchtgebied en zijn 24 uur per dag, 7 dagen per week toegankelijk voor publiek. De toegang tot het gebied rondom de windmolens is volledig gratis. De binnenkant van de windmolens zelf is over het algemeen gesloten voor toeristen, behalve tijdens bepaalde culturele evenementen.

Enkele van mijn tips
Kleding en uitrusting: Op de heuvel bij Villaverde waait het erg hard. Een zonnebril (om je ogen te beschermen tegen opwaaiend stof) en een licht windjack zijn handig, zelfs op warme dagen.

Fotografie: De beste omstandigheden voor fotografie zijn een uur voor zonsondergang, wanneer het licht de donkere kleur van het basalt verzacht en de windmolens lange schaduwen werpen op de vulkaan Escanfraga.

Parkeerplaats op de grond bij Molinos de Villaverde, GPS coördinaten:
28°37’23.0″N 13°54’54.6″W
28.623060, -13.915153 – klik en plan uw route
Het laatste gedeelte van de toegangsweg voordat je de parkeerplaats bereikt, is een vrij steile maar korte helling. Wees hierop voorbereid. Schakel een versnelling terug en rijd langzaam in de eerste versnelling omhoog. Wees voorzichtig, want de helling beperkt het zicht en voetgangers steken vaak de weg over op weg naar de windmolen.

6. Uitzichtpunt Mirador de Vallebron

De stilte wordt hier alleen verbroken door windvlagen die over de bergkam van Montana de la Muda razen. De Mirador de Vallebron (ook bekend als Mirador de la Lanera), gelegen op bijna 300 meter boven zeeniveau, biedt een geologisch balkon met uitzicht op twee totaal verschillende kanten van het eiland. Aan de ene kant reikt de blik naar de vruchtbare, beschutte Vallebron-vallei met zijn karakteristieke terrassen, terwijl hij aan de andere kant afdaalt naar de ruige, vulkanische vlaktes van Tindaya, het historische en spirituele hart van de oude bewoners van Fuerteventura.

De smalle heuvelrug waarop de Mirador de Vallebron is gebouwd, is getuige geweest van de turbulente geschiedenis van het eiland. Aan de voet van de naburige Montana de la Muda ontdekten archeologen de uitgebreide begraafplaats van Majos en rotstekeningen. Het uitzicht vanaf de heuvel werd al lang vóór de komst van de Europese veroveraars in de 15e eeuw gebruikt om mogelijke dreigingen vanuit de oceaan te observeren.
Tegenwoordig trekt de plek vaak fotografen en filmploegen aan die op zoek zijn naar authentieke, ongerepte locaties, vrij van commerciële toeristische ontwikkeling.

Trivia
Traditionele Gavias-landbouw: Als je neerkijkt op de Vallebrón-vallei, zie je een uniek Canarisch landbouwsysteem gebaseerd op zogenaamde gavias: afgevlakte valleibodems omgeven door aarden wallen die het schaarse regenwater vasthouden.

Natuurmonument en paleontologie: de hellingen van de berg La Muda vormen een beschermd gebied (Monumento Natural de la Montaña de la Muda), waar nog steeds fossielen van zeeslakken worden gevonden die miljoenen jaren oud zijn.

Godziny otwarcia
Het uitkijkpunt Mirador de Vallebrón is 24 uur per dag, 7 dagen per week geopend en toegankelijk. De toegang is volledig gratis. Er zijn geen ticketbalies of toegangspoorten.

Enkele van mijn tips
Vanaf het eerste uitkijkplatform, direct naast de parkeerplaats, leidt een kort pad bergopwaarts. Aan het einde van het pad bevindt zich een tweede uitkijkplatform, dat een breder uitzicht biedt op beide zijden van de heuvel.

Beste reistijd: Kom aan in de late namiddag, wanneer de ondergaande zon lange schaduwen over de glooiende vallei werpt en de roestkleurige rotsen rond de berg Tindaya accentueert.

Parkeren bij de Mirador de Vallebron, GPS coördinaten:
28°34’50.7″N 13°57’23.7″W
28.580738, -13.956586 – klik en plan uw route

7. De heilige berg van Tindaya

Voor de oude bewoners van Fuerteventura was deze eenzame, piramidevormige kegel die oprijst uit het woestijnplateau van La Oliva niet zomaar een geologische formatie. Voor hen was het Esquen, een heilige plaats en het centrum van het universum. Montana de Tindaya, die 400 meter boven zeeniveau uittorent, steekt met zijn heldere, bijna pastelkleur af tegen de roestkleurige heuvels. De tinten beige, grijs en koper zijn te danken aan de unieke samenstelling en een zeer interessant geologisch proces. Tindaya is geen klassieke vulkanische kegel, maar een zogenaamde vulkanische hals (intrusie). Deze is ontstaan ​​uit magma dat diep onder de grond langzaam afkoelde. Gedurende meer dan 18 miljoen jaar erosie werden de buitenste, zachte basaltlagen volledig weggespoeld en door de wind weggeblazen, waardoor de harde trachietkern van de oude vulkaan zichtbaar werd. Het resultaat is dat de berghellingen glinsteren in ongelooflijke tinten grijs, beige, roze en koper, afhankelijk van het tijdstip en de invalshoek van het zonlicht.

Het grootste mysterie van Tindaya schuilt in de rotstekeningen. Op het vlakke, zonovergoten plateau op de top van de berg bevinden zich meer dan 300 gravures in de vorm van menselijke voetafdrukken. Alle voetafdrukken wijzen naar het westen en zuidwesten. Ze wijzen precies naar de hoogste piek van de archipel (de vulkaan Teide op Tenerife) en de plek aan de horizon waar de zon ondergaat tijdens de winterzonnewende. Dit suggereert natuurlijk dat de berg ook dienst deed als een gigantische astronomische kalender.

Trivia
Het trachiet waaruit Montana de Tindaya bestaat, heeft zo'n uitgesproken en harde structuur dat jarenlang de industriële exploitatie van de berg als steengroeve voor deze waardevolle siersteen is overwogen.

Na de Spaanse verovering van het eiland probeerden christenen de heidense cultus te "onttoveren". Ze noemden de nabijgelegen grotten Bailadero de las Brujas (Heksenpark) en beweerden dat de duivel en heksen elkaar ontmoetten op de berg Tindaya. Ze bouwden zelfs een kluizenarij (Ermita de Nuestra Señora de la Caridad) aan de voet van de berg om het gebied te beschermen tegen "het kwaad".

LET OP!
De Montana de Tindaya is een natuurmonument en een beschermd gebied. Om de onschatbare rotstekeningen te beschermen, is de toegang tot de top en de wandelpaden ernaartoe momenteel strikt verboden. Het is niet toegestaan ​​om de top op eigen houtje te beklimmen.

Een punt op de weg met uitzicht op de berg Tindaya., GPS coördinaten:
28°35’15.0″N 13°57’58.3″W
28.587500, -13.966194 – klik en plan uw route

8. Strand La Concha

De vorm ervan lijkt op een perfect gedefinieerde halve maan. Vroege Iberische cartografen zagen het echter als een gigantische schelp die aan de rand van het land was achtergelaten. Het is dan ook geen wonder dat Playa de la Concha simpelweg "Schelpenstrand" betekent.
Het fenomenale karakter van deze plek is gebaseerd op een wreed contrast: terwijl het grootste deel van de westkust van het eiland genadeloos wordt geteisterd door krachtige oceaan golven, blijft deze baai een onwrikbare oase van rust. Het geheim schuilt in een natuurlijke onderwatergolfbreker van poreus basalt. Deze ring van rots, op enkele tientallen meters van de kust, absorbeert de energie van de oprukkende Atlantische golven als een verdedigingsmuur en transformeert de baai in een rustig, blauw meertje.

Voordat zonaanbidders deze kusten overnamen, vormden ze een strategisch punt voor piraten die opereerden op routes naar de Nieuwe Wereld. In de 17e en 18e eeuw dienden de beschutte lagunes hier als natuurlijke reparatiedokken voor Franse piratenschepen. Hun aanwezigheid was zo storend dat de Spaanse autoriteiten gedwongen waren een enorme, ronde uitkijktoren te bouwen in het nabijgelegen El Toston, van waaruit ze met vuur en rook de bewoners verder landinwaarts waarschuwden voor de naderende dreiging.

Wanneer het tij eb wordt, ondergaat het landschap van de baai een dramatische transformatie. In de blootgelegde, tientallen centimeters diepe kuilen van stollingsgesteente vormen zich miniatuurgetijdenpoelen. Verwarmd door de Saharazon bereikt het water in deze natuurlijke baden temperaturen die die van thermische bronnen benaderen, waardoor ze een toevluchtsoord vormen voor scholen kleine vissen en heremietkrabben. Tijdens de wintermaanden, wanneer Atlantische stormen woeden, kunnen de golven die tegen het buitenste rif slaan, metershoge schuimpluimen de lucht in slingeren.

Trivia
Belangrijke scènes voor de Hollywoodfilm Solo: A Star Wars Story uit 2018 werden gefilmd in de buurt van de stranden van El Cotillo. Het ruige, zanderige en vulkanische landschap diende als decor voor de woestijnplaneet Savareen.

In tegenstelling tot de populaire mythe die in reisgidsen wordt verspreid, is het sneeuwwitte zand van La Concha niet afkomstig uit de Sahara. Het is ontstaan ​​door miljoenen jaren van wrijving tussen de exoskeletten van zeekreeftjes en schelpen en basaltgesteente.

Parkeren bij La Concha Beach, GPS coördinaten:
28°41’39.4″N 14°00’52.4″W
28.694278, -14.014556 – klik en plan uw route

9. Vuurtoren Faro de Toston

De vuurtoren Faro de Tostón, gelegen op de noordpunt van Fuerteventura nabij het vissersdorp El Cotillo, is een historisch navigatiemonument dat in 1897 in gebruik werd genomen. De oorspronkelijke toren, minder dan tien meter hoog, bleek onvoldoende, dus werd in de jaren 80 een nieuwe, dertig meter hoge constructie met opvallende strepen gebouwd, die nu wordt aangedreven door zonne-energie. In de voormalige bijgebouwen van de vuurtoren is het Museum voor Traditionele Visserij (Museo de la Pesca Tradicional) gevestigd, dat de cultuur van de oude bewoners van het eiland tentoonstelt. Het hele terrein is omgeven door ruige vulkanische kliffen en turquoise lagunes, waardoor het een van de meest pittoreske locaties in dit deel van de archipel is.
Maar om het maar even informeel te zeggen: de vuurtoren is niet de mooiste die ik ooit heb gezien. Het is een vrij eenvoudig gebouw, in wezen verstoken van architectonische verfijning. Dankzij de juiste kadrering, belichting en de interessante lucht ziet hij er op mijn foto's veel aantrekkelijker uit dan in het echt.
Maar je komt hier niet voor de vuurtoren. Aan dit deel van de kust kun je vaak enorme golven zien (vooral in de winter) die met donderend geraas op de kust bij de vuurtoren beuken. En we hebben er inderdaad een paar gezien. Ze zijn werkelijk prachtig en indrukwekkend. We hebben er lang naar gekeken en hadden geen zin om verder te gaan.

Het gebied rond de vuurtorentorens van Faro de Toston en het aangrenzende natuurlijke zwembad zijn 24 uur per dag, 7 dagen per week toegankelijk.
Het Museum voor Traditionele Visserij (Museo de la Pesca Tradicional) is normaal gesproken geopend van dinsdag tot en met zaterdag van 10:00 tot 17:00 uur, ongeacht het toeristenseizoen. Het is gesloten op nationale en religieuze feestdagen (1.01 januari, 6.01 januari, 25.12 december) en tijdens onderhoudswerkzaamheden.
In het geval van deze locatie is het raadzaam om de openingstijden voor een bepaalde dag te controleren voordat u een bezoek brengt, of er rekening mee te houden dat deze onverwacht gesloten kan zijn.

Parkeren bij de vuurtoren Faro de Toston, GPS coördinaten:
28°42’54.2″N 14°00’50.2″W
28.715062, -14.013938 – klik en plan uw route

10. Ecomuseo de La Alcogida

Door de zon uitgedroogde grond en een chronisch gebrek aan zoet water – dat waren de meedogenloze omstandigheden waarmee de boeren van Fuerteventura eeuwenlang te kampen hadden. Om volledig te begrijpen hoe ze op deze barre vlakte overleefden, volstaat het lezen van de kronieken niet; je moet een bezoek brengen aan het Ecomuseo de La Alcogida. Het zorgvuldig gereconstrueerde dorp nabij Tefía is een tijdmachine die ons rechtstreeks meeneemt naar het dagelijks leven van de oude bewoners van het eiland.

In de traditionele Canarische nomenclatuur verwees het woord "alcogida" naar een uitgestrekt, geplaveid gebied rondom gebouwen, uitsluitend bedoeld om de schaarse regen op te vangen en via een systeem van goten naar ondergrondse reservoirs te leiden. In het openluchtmuseum zijn zeven gerestaureerde landbouwwoningen opgetrokken, die een treffend beeld geven van de vroegere sociale structuur. Een architectuurrondleiding biedt de mogelijkheid om de lage boerenhut, gemaakt van vulkanisch gesteente, klei en stro, direct te vergelijken met de luxueuze residenties van de landeigenaren uit die tijd.
Rondom de boerderijen zijn nog steeds authentieke broodovens en stenen molens in gebruik.

Trivia
Binnen in de huizen demonstreren lokale ambachtslieden de bijna vergeten technieken van eeuwenoud weven en traditioneel pottenbakken.

In een van de historische stenen ovens wordt regelmatig anijsbrood gebakken volgens een origineel Canarisch recept, waarvan de geur in het hele dorp te ruiken is.

Het museum stimuleert historische heropvoeringen door demonstraties te organiseren van traditionele buitenspellen voor kinderen. Voorbeelden hiervan zijn zaklopen, touwtrekken en spelletjes met hoepels.

Godziny otwarcia
Ecomuseo de La Alcogida is geopend van dinsdag tot en met zaterdag van 10:00 tot 17:00.
Het complex is op zondag en maandag gesloten. U kunt echter wel vrij tussen de gebouwen wandelen en alles van buitenaf bekijken.

Parkeren bij de Ecomuseo de La Alcogida, GPS coördinaten:
28°31’20.0″N 13°59’49.7″W
28.522230, -13.997151 – klik en plan uw route

11. Molino de Antigua

Het witte, kegelvormige silhouet van de windmolen rijst op uit de hete, okerrode vlakte in het hart van Fuerteventura. Het centrale plateau rond Antigua is al eeuwenlang het agrarische centrum van de archipel. Eeuwenlang hebben de sterke passaatwinden de machtige propellers van de Antigua-molen aangedreven, die geroosterd graan tot meel vermalen.

De windmolen Molino de Antigua is een klassiek voorbeeld van de zogenaamde molino macho (mannelijke windmolen). In tegenstelling tot de lichtere, meestal houten vrouwelijke constructies (molinas), worden mannelijke windmolens gekenmerkt door een solide, volledig gemetselde structuur. De basis van de windmolen was gemaakt van ruw gehouwen, donkere vulkanische steen (piedra volcanica), die vervolgens werd bedekt met een dikke laag sneeuwwitte kalkpleister (cal). Deze behandeling diende niet alleen om zonlicht te reflecteren, maar ook om de poreuze steen te beschermen tegen schadelijke zouterosie. Het draaimechanisme (een massieve houten dakspant met vleugels) stelde de molenaars in staat om de hele kop handmatig 360 graden te draaien met behulp van een krachtige paal om de hoek aan te passen aan de heersende windrichting.

In het interieur van de windmolen bevond zich een complex aandrijfmechanisme. Het hoofdmechanisme bracht de energie van de wieken rechtstreeks over op de enorme molenstenen. Het werk van de molenaar vereiste aanzienlijke fysieke kracht en een grondige kennis van de windbewegingen. Volgens eilandlegendes draaide de molen op dagen met intense passaatwinden onafgebroken, dag en nacht, en was de kenmerkende, nootachtige geur van vers geroosterde tarwe en maïs kilometers ver te ruiken, waarmee de inwoners van naburige nederzettingen wisten dat hun meelrantsoenen klaar waren.

Rond de molen is tegenwoordig een zorgvuldig aangelegde botanische tuin ontstaan ​​met inheemse soorten cactussen en vetplanten, zoals aloë en wolfsmelk.

Trivia
Hoewel het mechanisme van de Molino de Antigua zorgvuldig is gerestaureerd, zijn de wieken van de windmolen tegenwoordig permanent vergrendeld en worden ze slechts zeer zelden in werking gesteld, alleen tijdens speciale voorstellingen op lokale feestdagen.

Onder het tuincomplex rond de windmolen kruisen gedeeltelijk ondergrondse kanalen van het voormalige irrigatiesysteem, waardoor deze plek in de 18e eeuw de meest gemechaniseerde landbouwzone van het eiland werd.

Godziny otwarcia
De windmolen en het museum zijn geopend van dinsdag tot en met zaterdag van 10:00 tot 18:00 uur (in het zomerseizoen) en van 10:00 tot 17:00 uur (in het winterseizoen).
Gesloten voor bezoekers op zondagen en maandagen en op belangrijke feestdagen (1.01 januari, 6.01 januari, 25.12 december).

Parkeren bij Molino de Antigua, GPS coördinaten:
28°25’48.9″N 14°00’43.9″W
28.430244, -14.012193 – klik en plan uw route

12. Uitzichtpunt Mirador de Guise y Ayose

De Mirador de Guise y Ayose, gelegen op de Degollada de Corrales-pas langs de smalle, bochtige FV-30, is veel meer dan alleen een bergterras met uitzicht op de zonovergoten Betancuria-vallei. Het is een historische scheidingslijn waarlangs het oude Fuerteventura in tweeën werd gedeeld. Eeuwenlang werd het eiland geregeerd door de majos (inheemse bevolking van Berberse afkomst) en was het gebied verdeeld in twee rivaliserende koninkrijken: Maxorata in het noorden en Jandía in het zuiden.

De viereneenhalve meter hoge figuren vereeuwigen de laatste heidense vorsten van het eiland, Guise en Ayose. Het moment waarop ze zijn versteend, symboliseert de overgave van de Normandische conquistador Jean de Béthencourt in 1405. Beide leiders houden enorme, traditionele herdersstaven vast (symbolen van macht) en staren in de verte met een indrukwekkende mengeling van trots, verzet en berusting.

Trivia
De kolossale sculpturen wegen elk ongeveer 1,5 ton. Voor een veilige installatie op de steile, verschuivende vulkanische rotsbodem van de pas waren diepe funderingen nodig om de impact van winterorkanen te weerstaan.

De demarcatielijn die symbolisch door de koningen werd bewaakt, was niet zomaar een conventioneel concept. De gebieden van Maxorata en Jandía werden ooit gescheiden door een fysieke, stenen verdedigingsmuur (La Pared), waarvan de overblijfselen tot op de dag van vandaag nog steeds door archeologen worden opgegraven.

Het uitkijkpunt Mirador de Guise y Ayose is een openbare ruimte, 24 uur per dag, 7 dagen per week zonder beperkingen toegankelijk.

Parkeren bij de Mirador de Guise y Ayose, GPS coördinaten:
28°26’27.0″N 14°03’22.0″W
28.440832, -14.056099 – klik en plan uw route

Als je er toch bent, is het zeker de moeite waard om het uitkijkpunt Mirador de Morro Velosa te bezoeken , op slechts twee kilometer afstand . Gelegen op meer dan 600 meter boven zeeniveau, biedt het een werkelijk indrukwekkend panoramisch uitzicht over het ruige, vulkanische landschap van het centrale deel van het eiland rondom Betancuria. Naar mijn mening is het absoluut een van de mooiste plekken qua landschap.

Parkeren bij Mirador de Morro Velosa, GPS coördinaten:
28°26’17.7″N 14°03’01.2″W
28.438238, -14.050320 – klik en plan uw route

13. Betancurie

Toen de Normandische ridder Jean de Béthencourt in 1404 de weelderige groene vallei diep in Fuerteventura aanschouwde, wist hij precies wat hij moest doen. Hij koos een plek ver van de kust, omgeven door de massieve basaltkliffen van het Betancuria-massief, om de jonge nederzetting te beschermen tegen de verwoestende aanvallen van Barbarijse piraten. Zo ontstond Betancuria, de eerste hoofdstad van het eiland en de op één na oudste stad van de gehele Canarische archipel.

Het hart van de stad wordt gevormd door de Iglesia de Santa María de Betancuria. Oorspronkelijk gebouwd als een bescheiden kapel in de Normandisch-gotische stijl, verwierf de kerk al snel grote betekenis. In 1424 vaardigde paus Martinus V de pauselijke bul Doctrina Dei nostrae uit, waarmee de kerk werd verheven tot de eerste kathedraal van de Canarische Eilanden en er een kortstondig bisdom werd gesticht. De natuurlijke beschutting van de bergen kon echter geen tragedie voorkomen. In 1593 viel de Berberpiraat Xaban Arraez het eiland binnen, legde de stad in puin en verwoestte de gotische kerk. De wederopbouw van de kerk in de 17e eeuw gaf haar een compleet nieuw uiterlijk. Er werd gebruik gemaakt van lokale donkere vulkanische steen, sneeuwwitte kalksteen en de uitzonderlijk duurzame Canarische den. Het gebeeldhouwde cassetteplafond, met zijn ingewikkelde geometrische motieven in de Mudéjar-stijl, is het mooiste accent van het interieur.

Een wandeling door de smalle, geplaveide straatjes onthult een traditionele ruimtelijke indeling: klassieke huizen van twee verdiepingen met charmante houten balkons boven de gevels, en binnenplaatsen vol klimmende bougainvillea en palmbomen. In het zonlicht contrasteert de soberheid van het donkere basalt met de witte muren.

Trivia
Het gehele historische centrum van Betancuria is onder strikte bescherming geplaatst als cultureel erfgoed (Bien de Interes Cultural), wat moderne ontwikkeling volledig uitsluit en de stadsindeling van de 17e eeuw beschermt.

Betancuria verloor in 1834 haar status als hoofdstad van het eiland aan Antigua, voornamelijk als gevolg van rampzalige, meerjarige droogtes en de verplaatsing van het economische leven dichter bij de zeehavens.

Volgens de Majos (de oorspronkelijke bewoners van het eiland) vormde het gebied van het huidige Betancuria vóór de Normandische verovering de grens tussen twee oorlogvoerende koninkrijken: Maxorata in het noorden en Jandía in het zuiden.

Godziny otwarcia

Iglesia de Santa María de Betancuria:
Maandag - vrijdag: 11:00 - 17:00
Zaterdag: 11:00 – 19:00
Zondag: Gesloten voor bezoekers (alleen missen)

Museo Arqueologico de Fuerteventura (Archeologisch Museum):
Dinsdag - zaterdag: 10:00 - 17:00
Zondag en maandag: Gesloten
Gesloten op: 1 januari, 6 januari en 25 december.

Betancuria – het centrale stadsplein, GPS coördinaten:
28°25’30.1″N 14°03’26.4″W
28.425028, -14.057333 – klik en plan uw route

Betancuria – een kleine parkeerplaats direct naast het centrale plein.; GPS coördinaten:
28°25’32.5″N 14°03’26.2″W
28.425689, -14.057277 – klik en plan uw route
Tijdens ons winterbezoek was het, ondanks de kleine parkeerplaats, geen probleem om een ​​plekje te vinden. Als u echter in de zomer komt, zult u waarschijnlijk de grotere parkeerplaats iets verderop moeten gebruiken (coördinaten hieronder).

Betancuria – tweede parkeerplaats, op ongeveer 400 meter van het centrale stadsplein.; GPS coördinaten:
28°25’23.6″N 14°03’27.6″W
28.423222, -14.057667 – klik en plan uw route

14. Las Penitas Barranco

De ruige, diep uitgesneden kloof van Barranco de Las Peñitas is een van de meest adembenemende plekjes van Fuerteventura, waar het ruige vulkanische landschap plaatsmaakt voor een oase in de schaduw van palmbomen. Dit hele gebied bestaat uit de oudste geologische structuren van het eiland, waarvan de vurige oranje en lichtgekleurde rotsen meer dan 70 miljoen jaar geleden uit de oceaanbodem zijn ontstaan, nog voordat de archipel uit de Atlantische Oceaan oprees. Gedurende miljoenen jaren hebben de constante werking van de wind en de sporadische, stortbuien de mineralen gevormd, waardoor fantasierijke rotsformaties zijn ontstaan ​​die hoog boven de bodem van de kloof hangen.

Wandelend langs de opgedroogde rivierbedding van de voormalige rivier kom je de enorme Presa de las Penitas-dam tegen, gebouwd in de jaren 40 van de vorige eeuw met lokaal gewonnen steen. De dam was bedoeld om kostbaar water op te slaan voor de lokale boeren, maar tegenwoordig ligt het reservoir bijna volledig bedekt onder sediment en zand. Vlakbij, uitgehouwen in de witte wanden van de kloof, staat de kleine kapel van Onze-Lieve-Vrouw van de Rotsen. Een legende verbindt deze bescheiden kerk, volgens welke Franciscaanse monniken een klein beeldje van de Heilige Maagd Maria (de beschermheilige van Fuerteventura) in een grot zouden hebben gevonden.

Het buitengewone landschap van de kloof heeft de aandacht van Hollywood getrokken. De ruige wanden van de Barranco de Las Peñitas dienden als natuurlijk decor voor de Marvel-blockbuster "Eternals" uit 2021, geregisseerd door Chloe Zhao. De filmploeg gebruikte dit majestueuze terrein om scènes te creëren die het oude Babylon en de woestijnverblijven van de personages uitbeelden.

Vlak naast de kloof bevindt zich een van de meest fotogenieke rotsformaties van het eiland: Arco de las Penitas. Hoewel er weinig informatie over de route ernaartoe beschikbaar is, kan ik uit eigen ervaring zeggen dat de route naar de boog op de kaart (en in de navigatie) erg kort lijkt. In werkelijkheid is de tocht erheen echter allesbehalve kort of gemakkelijk. De klim is steil, er is geen enkel gemarkeerd pad (iedereen kiest zijn eigen route) en je moet vaak over hoge rotsblokken klauteren. Zonder je handen te gebruiken is dit vaak onmogelijk. Het bereiken van de rotsformatie zelf vereist aanzienlijke kracht en oplettendheid. Daarom is dit meer een route voor avonturiers dan voor recreatieve wandelaars.

Trivia
De enorme Presa de las Penitas-dam bleek een hydrologische mislukking. Door een onjuiste inschatting van de erosiesnelheid van het omringende gesteente raakte het stuwmeer binnen twaalf jaar na de voltooiing vol met slib en zand.

Tijdens de opnames van "Eternals" waren motorvoertuigen niet toegestaan ​​in het Betancuria Rural Park. Dit betekende dat camera's, rekwisieten en decoraties uitsluitend op de rug van kamelen en door crewleden vervoerd moesten worden.

Het misleidende "Venster" op het pad: wandelaars die naar de boog gaan, verwarren deze vaak met een lagere, kleinere formatie genaamd La Ventana (Het Venster), waardoor velen omkeren in de overtuiging dat ze hun bestemming hebben bereikt. Eerlijk gezegd durf ik te wedden dat sommigen van hen moe zijn van het klimmen en liever geloven dat ze er zijn dan dat het de verkeerde rots blijkt te zijn en ze verder moeten lopen.

Godziny otwarcia
De kloof en het pad zijn openbaar toegankelijk, met onbeperkte en gratis toegang. Om veiligheidsredenen wordt het pad afgeraden vóór zonsopgang of na zonsondergang. Beperkt zicht is met name gevaarlijk.

De Ermita de la Peña (kapel in de kloof) is af en toe geopend, voornamelijk tijdens religieuze feestdagen en de jaarlijkse bedevaart (Romería de la Peña in het derde weekend van september).

Enkele van mijn tips
De Barranco de Las Penitas-kloof, en met name de helling die je beklimt naar de rotsboog Arco de las Penitas, is gericht op het zuidwesten. Als je in de tweede helft van de dag gaat, kun je direct zonlicht verwachten (er is geen schaduw) en warmteophoping door de rotsen en de kloof. Het kan er behoorlijk heet worden. Neem zeker een hoed en voldoende drinkwater mee (er zijn geen eetgelegenheden).

Comfortabele en stabiele wandelschoenen met goede grip zijn absoluut essentieel (sandalen, teenslippers of gewone schoenen zijn uitgesloten). Vingerloze handschoenen zijn handig bij het naderen van de voetboog, omdat ze het gemakkelijker maken om scherpe rotsen vast te pakken.

Voor een ontspannen wandeling door de kloof, langs de dam, omhoog naar de Arco de las Peñitas en terug, moet u ongeveer 3 uur uittrekken.

Parkeren kan aan het begin van het pad naar de Las Penitas-kloof., GPS coördinaten:
28°23’08.9″N 14°06’21.8″W
28.385792, -14.106045 – klik en plan uw route

De Ermita de la Pena-kapel in het ravijn, GPS coördinaten:
28°23’19.9″N 14°06’10.1″W
28.388861, -14.102806 – klik en plan uw route
Om de mooiste uitzichten in de kloof te bewonderen, volg je het pad naar de kapel. Het pad loopt niet rechtstreeks via de kortste weg, maar kronkelt zachtjes omhoog.

Arco de las Penitas rotsboog, GPS coördinaten:
28°23’30.8″N 14°06’15.0″W
28.391885, -14.104157 – klik en plan uw route
De coördinaten geven de locatie van de boog aan, maar het kan even duren voordat je hem gevonden hebt. Dit is geen doorsnee, duidelijk aangegeven attractie waar alle wegen naartoe leiden. Ga op zoek en kijk waar (of liever gezegd, vanwaar) anderen terugkomen. Vraag bij twijfel gewoon de terugkerende bezoekers de weg, of iets als: "Is het nog ver?"

15. Ajuy

De verovering van Fuerteventura begon in Ajuy. De kleine, winderige baai van Ajuy werd de toegangspoort voor de conquistadores om het hele eiland te veroveren. Vanuit hier trokken de veroveraars landinwaarts om de eerste hoofdstad van de archipel te stichten: Betancuria.
Tegenwoordig vind je er een kleine vissersnederzetting, het pikzwarte vulkanische strand van Playa de Ajuy en een fabelachtig mooi pad, uitgehouwen in de rotsen boven een steile klif, dat leidt naar de donkere grotten van Cuevas de Ajuy.
Wandelend over het veelbewandelde pad door de kalksteenlagen kom je ook langs oude stenen kalkovens. Eeuwenlang was de winning en export van kalksteen en zwart basalt de belangrijkste bron van inkomsten voor de lokale bevolking. Het bewerkte materiaal werd op schepen geladen met behulp van enorme houten constructies en kranen die op de kliffen waren gemonteerd.

Trivia
De rotsen waaruit de kliffen en grotten in Ajuy bestaan, zijn het oudste blootgelegde fragment van de aardkorst op de gehele Canarische Eilanden, naar schatting meer dan 100 tot 150 miljoen jaar oud.

In de 19e eeuw was Ajuy de belangrijkste exporthaven van Fuerteventura. De hier geproduceerde kalk werd naar andere eilanden in de archipel vervoerd, maar de ontwikkeling van nieuwere bouwtechnologieën leidde tot een plotselinge achteruitgang van deze traditionele industrie.

Het gebied van de grotten en de omliggende kliffen werd in 1994 officieel beschermd als het Monumento Natural de las Cuevas de Ajuy (Natuurmonument van de grotten van Ajuy).

Godziny otwarcia
Het strand, het wandelpad en de grotten van Cuevas de Ajuy zijn 24 uur per dag toegankelijk, maar om veiligheidsredenen wordt het betreden van de grotten en kliffen alleen aanbevolen tussen zonsopgang en zonsondergang.

Enkele van mijn tips
Als je van plan bent om naar het strand te gaan en de wandelroute naar de donkere grotten te volgen (en ik kan me niet voorstellen dat je dat niet zou doen), zorg er dan voor dat je na je wandeling terug bent om de zonsondergang te zien. Het strand ligt geografisch gezien precies in het westen, en de zonsondergangen zijn daar werkelijk adembenemend.
Het is zeker de moeite waard om ongeveer twee uur uit te trekken voor een wandeling langs de kliffen naar de grotten, een bezoek aan de oude kalkovens en een korte ontspanning op het strand.

Parkeren bij het strand van Playa de Ajuy, GPS coördinaten:
28°24’02.1″N 14°09’22.0″W
28.400584, -14.156116 – klik en plan uw route

Tweede parkeerplaats vlakbij het dorp (200 m van het strand), GPS coördinaten:
28°23’57.5″N 14°09’15.9″W
28.399306, -14.154417 – klik en plan uw route

16. Mirador Astronomico de Sicasumbre

Als de duisternis invalt, verandert het ruige, bergachtige landschap van Zuid-Fuerteventura in een van de meest spectaculaire natuurlijke planetaria op aarde. Het eiland, dat vrijwel volledig verstoken is van grote stedelijke centra en de lichtvervuiling van de kustlijn, biedt een fluweelzwarte hemel met kristalhelder licht.
Het uitkijkpunt Astronomico de Sicasumbre is niet alleen ontworpen om overdag bergpanorama's te bewonderen, maar vooral voor astronomieliefhebbers en nachtelijke hemelwaarnemers. Deze locatie is een officiële locatie van het Starlight Reserves-netwerk, dat figuurlijker 'donkere hemelreservaten' genoemd kan worden (Reserva Starlight is een certificering die wordt toegekend aan gebieden met een uitzonderlijk heldere hemel die beschermd zijn tegen kunstlicht).

Het observatiedek is ontworpen met aandacht voor educatieve en functionele details. Het is uitgerust met zonnewijzers en speciale hulpinstallaties. Je vindt er kleine architectonische elementen: een kompas, richtingaanwijzers en een kleine sterrenklok (nocturlabio – een oud navigatie-instrument dat werd gebruikt om 's nachts de tijd te bepalen aan de hand van de positie van de Poolster en de sterrenbeelden). De ontwerpers van het observatiedek hebben ook rekening gehouden met professionals en liefhebbers van nachtfotografie. Er zijn stabiele stenen sokkels met speciale bevestigingen voor hun eigen telescopen en camerastatieven aangebracht, die de apparatuur beschermen tegen harde wind (daarnaast zijn er stenen muren gebouwd om de luchtstroom op het observatiedek te optimaliseren).

Trivia
Het hele eiland Fuerteventura werd in 2009 door UNESCO uitgeroepen tot biosfeerreservaat en in 2015 kreeg het aangewezen gebied de prestigieuze titel Starlight Reserve vanwege de heldere, zuivere atmosfeer.

Bij het uitkijkpunt zijn speciale metalen borden geplaatst met silhouetten van de omliggende bergtoppen en uitgesneden lijnen van sterrenbeelden, waardoor het voor beginners gemakkelijker is om de belangrijkste sterren aan de hemel te vinden zonder mobiele apps te hoeven gebruiken.

De toegang tot het punt is 24 uur per dag onbeperkt.

Parkeren bij het astronomische uitkijkpunt., GPS coördinaten:
28°17’17.8″N 14°09’44.1″W
28.288278, -14.162250 – klik en plan uw route

Astronomico de Sicasumbre-uitkijkpunt, GPS coördinaten:
28°17’16.2″N 14°09’35.4″W
28.287829, -14.159839 – klik en plan uw route

17. Punta Guadalupe en La Pared

In 1493, toen Christopher Columbus zijn tweede reis naar de Nieuwe Wereld leidde, klonken er vurige gebeden om verlossing van een woeste Atlantische storm aan boord van zijn vlaggenschip, de karveel. De admiraal zwoer dat als zijn vloot de elementen zou overleven en veilig aan land zou komen, hij het eerste stuk land dat hij zag zou vernoemen naar het Spaanse heiligdom, het Real Monasterio de Santa María de Guadalupe in Extremadura. Een herinnering aan die gebeurtenissen op zee en de diepe religiositeit van die vroege zeevaarders zijn de talloze plaatsen verspreid langs de oude Spaanse zeeroutes, die historische monumenten en navigatiebolwerken markeren op ruige, rotsachtige kustlijnen. Punta Guadalupe is zo'n opvallende, uitstekende landtong, waar de kracht van de oceaan botst met het stille getuigenis van een eeuwenoude geschiedenis van navigatie en verovering.
De geometrische, bijna vlakke vorm van de landtong is ongelooflijk indrukwekkend, en hoewel de meeste reisgidsen je er niet naartoe leiden, doet die van mij dat zeker wel. Voor mij was het een geweldige verrassing en een plek waar ik veel meer tijd heb doorgebracht dan ik had gepland.

De locatie is 24 uur per dag en zonder beperkingen beschikbaar.

Parkeergelegenheid in de buurt van Punta Guadalupe, GPS coördinaten:
28°13’04.8″N 14°13’08.6″W
28.217988, -14.219043 – klik en plan uw route

18. Playa del Viejo Rey bij La Pared

Op slechts een paar honderd meter van Punta Guadalupe ligt het kleine dorpje La Pared. Deze naam betekent "muur" in het Spaans, en het is niet moeilijk te raden dat dit geen toeval is. Op precies deze plek stond een enorme stenen verdedigingsmuur, die zich uitstrekte van de west- tot de oostkust van het eiland over een afstand van meer dan zes kilometer (op dit punt is het eiland het smalst). De muur was gebouwd zonder mortel, door het ruwe, donkere basalt en het lokale vulkanische gesteente op te stapelen. De muur was bedoeld als barrière tegen veeroof en werd in de loop der tijd een belangrijk oriëntatiepunt, waarnaar de eerste Franse en Spaanse kroniekschrijvers van de verovering van de archipel verwezen.

Tegenwoordig is La Pared een oase van rust, en alleen al erdoorheen rijden voelt alsof je een verlaten badplaats van tientallen jaren geleden binnenstapt. De voormalige, uitgebreide infrastructuur, ontworpen voor een bruisend vakantieleven, lijkt in de tijd te zijn bevroren en is dat tot op de dag van vandaag gebleven, volledig aangetast door de tand des tijds en bedekt met door de wind meegevoerd zand en stof.
Het geluid van de oceaan botst tegen de enorme kliffen van zandsteen en gestolde lava, en aan hun voet strekt zich het fenomenale zwarte zandstrand van Playa del Viejo Rey (Oud Koningsstrand) uit. Een krachtige onderstroom en het ontbreken van een rif dat de kust beschermt, laten de oceaan zijn ware kracht tonen. Gelaagde kliffen, getint met goud en rood, torenen boven het zwarte zand uit. Miljoenen jaren geleden gevormd door wind en zeezout, onthullen ze fascinerende geologische dwarsdoorsneden van oude duinen en vulkanisch sintergesteente.

Trivia
De landengte van La Pared is op het smalste punt slechts ongeveer 4,5 kilometer breed, waarmee het het smalste punt van heel Fuerteventura is.

Playa del Viejo Rey wordt beschouwd als een van de gevaarlijkste stranden voor zwemmers vanwege verraderlijke onderwaterstromingen.

Dankzij de westwaarts gerichte ligging van de kliffen wordt La Pared door fotografen beschouwd als een van de beste plekken op het hele eiland om zonsondergangen te bekijken.

Het strand staat vaak onder water en de toegangsweg is om veiligheidsredenen afgesloten. De toegangsweg dient dan als uitkijkpunt.

Parkeren vlakbij de ingang van Playa del Viejo Rey., GPS coördinaten:
28°12’52.0″N 14°13’18.9″W
28.214447, -14.221923 – klik en plan uw route

19. Sotavento-strand

Playa de Sotavento, dat zich over bijna negen kilometer uitstrekt, is geen gewoon strand. Het glooiende, bijna vlakke terrein vormt bij hoogtij een gigantische, ondiepe lagune. Een nauwelijks zichtbare zandbank scheidt het kalme, kristalheldere water van de lagune van de open Atlantische Oceaan, waardoor een natuurlijk, ondiep meer ontstaat dat zelden dieper is dan een meter. In het zonlicht verandert het kleurenpalet van smaragdgroen, via turkoois, naar de honingkleurige tint van het gouden zand, dat door de wind vanuit de Saharawoestijn, op minder dan honderd kilometer afstand, naar het eiland is gebracht.

Trivia
De eindeloze duinen en ondiepe wateren dienden als decor voor belangrijke scènes in de blockbuster "Solo: A Star Wars Story" uit 2018. Het verlaten, winderige strand belichaamde perfect de afgelegen, onherbergzame planeet Savareen, waar de helden de kostbare coaxiumbrandstof vonden.

Het strand is zonder beperkingen toegankelijk.

Parkeren aan de zuidkant van Playa de Sotavento., GPS coördinaten:
28°06’41.7″N 14°15’49.7″W
28.111572, -14.263802 – klik en plan uw route

Parkeren aan de noordkant van Playa de Sotavento, GPS coördinaten:
28°08’14.5″N 14°14’38.7″W
28.137360, -14.244070 – klik en plan uw route

20. Casa Winter

Toen de Duitse ingenieur Gustav Winter eind jaren dertig de ruige, volkomen geïsoleerde kust van het schiereiland Jandía zag, wist hij dat hij de perfecte locatie had gevonden voor zijn raadselachtige project. Gebouwd op de hellingen van het vulkanische Jandía-massief, bijna aan de punt van Fuerteventura, heeft de twee verdiepingen tellende residentie Casa Winter decennialang sterke emoties opgeroepen en stof geleverd voor enkele van de meest verbazingwekkende verhalen uit de Tweede Wereldoorlog. Het gebouw, met zijn kenmerkende, ronde toren die op een vuurtoren lijkt, werd ontworpen als een gesloten vierhoek met een binnenplaats. Lokaal donker basalt, cement dat over zee werd aangevoerd en donker hardhout werden gebruikt om zo'n massieve structuur in dit afgelegen gebied te construeren. Het resultaat is een bouwwerk dat meer lijkt op een eenzame vesting dan op een traditioneel Canarisch landgoed.

De legende rond de villa is zo nauw verweven met officiële historische documenten dat het ongelooflijk moeilijk is om feit van fictie te onderscheiden. Tijdens de oorlog was het zuidelijke deel van het eiland, waar het huis staat, afgesloten voor openbaar verkeer en uitgeroepen tot een streng gecontroleerde militaire zone. De ondergrondse verdiepingen van het gebouw (enorme betonnen kelders met dikke verdedigingsdeuren en ventilatiesystemen) hebben aanleiding gegeven tot duizenden speculaties. De meest populaire (hoewel naar mijn mening meer van de werkelijkheid verwijderde) bewering is dat er een geheime tunnel onder het huis is gegraven, die rechtstreeks naar de oceaan leidde en bedoeld was als een verborgen bevoorradingsbasis voor Duitse onderzeeërs (U-boten) die in de Atlantische Oceaan opereerden. Een andere, nog duisterdere en vaker voorkomende hypothese suggereert dat de residentie na 1945 diende als een geheime verzamelplaats en kliniek voor plastische chirurgie voor hooggeplaatste nazi-Duitse functionarissen die na de verloren oorlog naar Zuid-Amerika vluchtten.

Hoewel de familie van Gustav Winter de beschuldigingen steevast heeft ontkend en beweert dat het landgoed uitsluitend bedoeld was voor de landbouw- en veeteeltontwikkeling van het schiereiland, lijkt de infrastructuur van het terrein een heel ander verhaal te vertellen. Er zijn resten gevonden van ondergrondse spoorlijnen die werden gebruikt voor het transport van zwaar materieel, grote stroomgeneratoren en ruimtes voor laboratorium- en medische doeleinden. Er is volop ruimte voor speculatie en er is tot nu toe geen redelijke verklaring gevonden.

Trivia
Ondanks herhaalde onderzoeken en verkenningen is de ondergelopen onderzeese tunnel nooit gevonden, hoewel lokale bewoners zweren dat ze tijdens de oorlogsjaren lichtflitsen vanuit de toren richting de oceaan zagen schijnen.

Vlakbij het landgoed, op de zandvlakte van Cofete Beach, had de ingenieur geïmproviseerde landingsbanen uitgezet voor kleine militaire en koeriersvliegtuigen.

De keukens in de kelder waren uitgerust met grote stalen aanrechtbladen en desinfectieruimtes, wat (op zijn zachtst gezegd) heel anders was dan de gangbare woonstandaarden van die tijd en de theorie sterk ondersteunt dat het een ondergronds ziekenhuis en plastische chirurgiecentrum was voor nazi's die Europa ontvluchtten naar Zuid-Amerika.

Enkele van mijn tips
Toegang tot Casa Wintera is afhankelijk van de aanwezigheid en actuele toestemming van de eigenaren van het pand. Ik kan niet bepalen wanneer of hoe bezoekers het interieur kunnen bezichtigen.

De route naar Casa Winter is een ware uitdaging voor automobilisten. Het is een smalle, bochtige en hobbelige onverharde bergweg vanuit Morro Jable (zonder asfalt), met een lang stuk langs steile kliffen. Autoverhuurbedrijven sluiten dit gedeelte uit van hun verzekering. Mocht u dus schade aan uw auto oplopen tijdens het rijden over deze weg, dan zijn de reparatiekosten volledig voor uw eigen rekening. Daarom raad ik u aan uiterst voorzichtig te rijden.

De onverharde weg alleen al (van Morro Jable naar Cofete is ongeveer 21 km) duurt ongeveer 60 minuten heen en terug. De tijd die je ter plaatse doorbrengt om het huis, de kelders en de omgeving te verkennen, bedraagt ​​ongeveer 1,5 tot 2 uur.

De plek is extreem afgelegen. Neem voldoende eten en drinken mee. Er zijn geen eet- en drinkgelegenheden langs de route of op de locatie zelf. Vergeet ook niet een hoed en een zonnebril mee te nemen.

Wintervilla, GPS coördinaten:
28°06’06.5″N 14°22’31.0″W
28.101812, -14.375286 – klik en plan uw route

21. Playa de Cofete

Playa de Cofete, dat zich over meer dan twaalf kilometer uitstrekt, is ongetwijfeld de meest sobere, monumentale en geïsoleerde strook land van de gehele Canarische Eilanden. Een gigantische strook honingkleurig, fijn zand, aangevoerd door wind en oceaan, wordt aan de ene kant bespoeld door de krachtige, ongetemde golven van de schuimende Atlantische Oceaan en aan de andere kant beschut door de donkere, grillige kliffen van Pico de la Zarza (de hoogste piek van het eiland, 807 meter boven zeeniveau). Somber, dreigend ogende wanden van gestolde lava en zwart basalt snijden dit strand af van de rest van de wereld, waardoor een sfeer van absolute isolatie ontstaat en het gevoel van de kracht van de elementen wordt versterkt.

Wat betreft de routebeschrijving en alle praktische tips, die zijn identiek aan die van het vorige punt, namelijk Villa Wintera, omdat deze direct naast het strand van Cofete ligt.

Trivia
De strandbegraafplaats "Cementerio de Cofete" werd in de 19e eeuw aangelegd omdat het vervoeren van de lichamen van overleden inwoners over de hoge bergen naar de afgelegen parochie Pajara te lang en omslachtig was. In plaats daarvan werden de overledenen begraven in het zand naast de oceaan, slechts verstevigd met lokale basaltstenen.

Op de zandvlakte bij het strand zijn nog steeds de overblijfselen te zien van een vlak gebied dat in de jaren veertig dienst deed als geïmproviseerde landingsbaan voor kleine militaire en verbindingsvliegtuigen.

Parkeren bij het strand en de begraafplaats van Cofete, GPS coördinaten:
28°06’37.0″N 14°23’17.5″W
28.110283, -14.388184 – klik en plan uw route

22. Faro de Jandia

Toen de muren van Faro de Jandía, gehouwen uit lokaal vulkanisch basalt, in 1864 werden gebouwd onder leiding van ingenieur Mario Samper, was de landtong Punta de Jandía nog een afgelegen gebied. De vuurtoren werd ontworpen om te voldoen aan een dringende behoefte op het gebied van navigatie. De verraderlijke westkust van het eiland, bezaaid met onderwaterriffen en ondiepten, had al bijgedragen aan de vernieling van tientallen schepen die de route tussen Europa, Afrika en Zuid-Amerika bevoeren. Het woestijnlandschap, het donkere basaltgesteente en de 19 meter hoge cilindrische toren vormden een klassiek voorbeeld van 19e-eeuwse Canarische openbare architectuur. In het hart van de toren bevond zich een krachtige Fresnel-lens, geïmporteerd uit Parijs, die aanvankelijk op olijfolie en later op kerosine werkte en een lichtsignaal over een afstand van enkele zeemijlen uitzond.

Decennialang woonden de vuurtorenwachter en zijn gezin hier in volledige afzondering van de rest van het eiland. Water en voedsel werden slechts eens in de paar maanden per kameel of over zee naar hen toegebracht. Tijdens de Tweede Wereldoorlog, door het gebrek aan burgerlijk toezicht op het zuidelijke puntje van de archipel, werden de wateren rond Punta de Jandía stille getuigen van clandestiene marineoperaties. Tegenwoordig is het voormalige onderkomen van de vuurtorenwachter omgebouwd tot een museum (Centro de Interpretación del Parque Natural de Jandía), waar de rijkdom van de lokale vulkanische geologie en de endemische fauna en flora worden tentoongesteld.

Trivia
Op een paar honderd meter van de kaap, op de oceaanbodem, liggen de overblijfselen van het stoomschip Majestic, dat begin 20e eeuw tijdens een dichte mist op de plaatselijke rotsen aan de grond liep.

Punta de Jandía wordt beschouwd als een van de zonnigste plekken van heel Fuerteventura. De jaarlijkse neerslag bedraagt ​​er zelden meer dan 50 millimeter.

Op de binnenplaats van het huis van de vuurtorenwachter werd een ondergrondse regenwatertank gebouwd, die elke regendruppel opving die van het platte dak afstroomde.

Godziny otwarcia
Vuurtorenmuseum:
Dinsdag - zaterdag: 10:00 - 18:00
Zondag en maandag: gesloten

Enkele van mijn tips
Om er vanuit Morro Jable te komen, moet je ongeveer 20 kilometer rijden over een bochtige, onverharde grindweg. Standaard huurauto's zijn niet verzekerd voor deze weg. Verhuurbedrijven sluiten dit gedeelte van de weg uit van hun verzekering. Mocht je je auto dus beschadigen tijdens het rijden, dan zijn de reparatiekosten volledig voor je eigen rekening. Daarom raad ik je aan om uiterst voorzichtig te rijden.

Voor een ontspannen rit over een onverharde weg moet je ongeveer 60 minuten rekenen. Het bezichtigen van de vuurtoren, de tentoonstellingen en de kliffen duurt ongeveer een uur.

Parkeren bij de vuurtoren Faro de Jandía, GPS coördinaten:
28°03’57.9″N 14°30’27.0″W
28.066083, -14.507500 – klik en plan uw route

23. Playa del Matorral

Toen het zuidelijkste puntje van Fuerteventura in de tweede helft van de 20e eeuw een trekpleister werd voor toeristen die de Europese kou wilden ontvluchten, leek het kleine vissersdorpje Morro Jable nog weinig op het zandparadijs dat we nu kennen. De kustlijn van het eiland werd begrensd door moerassige, zoute gebieden die constant overstroomden bij hoogtij. Tegenwoordig vormt dit unieke ecosysteem het hart van Playa del Matorral. Een gouden strook fijn zand, honderden meters breed, strekt zich meer dan vier kilometer uit langs de badplaats Morro Jable.
Het centrale en meest herkenbare punt op het strand is de zestig meter hoge vuurtoren Faro de Morro Jable, die in 1996 in gebruik werd genomen. Naast de vuurtoren is een houten wandelplatform direct in de duinen aangelegd.

Trivia
Pal naast de promenade langs het strand, ter hoogte van de vuurtoren, staat een monumentaal, levensgroot skelet van een potvis (Physeter macrocephalus), dat in 2005 op de kust van het eiland werd gevonden en herinnert aan de aanwezigheid van grote zeezoogdieren in de wateren rond de archipel.

Langs Playa del Matorral loopt een modern wandel- en fietspad, verbonden door speciale houten loopbruggen, ontworpen om ervoor te zorgen dat toeristenverkeer de natuurlijke broedhabitat van zeevogels op geen enkele manier verstoort.

Enkele van mijn tips
Het enige probleem dat ik tijdens mijn verblijf hier tegenkwam was... het gebrek aan parkeergelegenheid. En het is niet dat er geen parkeerplaatsen zijn. Er zijn er genoeg, en de gratis parkeerplaatsen langs het strand strekken zich behoorlijk uit, maar alle plekken zijn constant bezet. Ik was hier in de winter en ben meerdere keren langs de enorme parkeerterreinen gereden zonder succes. Dus ik moet dit wel even vermelden, want wat gebeurt er in de zomer, wanneer er nóg meer mensen willen parkeren?

Playa del Matorral staat bekend om de duidelijke en traditionele indeling van het strand. Het gedeelte dichter bij de nederzetting Morro Jable is bedoeld voor gezinnen met kinderen, terwijl de brede zandstranden rond de vuurtoren een van de bekendste en meest geliefde naturistengebieden vormen.

Het is verboden om de speciaal daarvoor aangewezen houten loopbruggen te verlaten en de zoutmoerassen van Saladar de Jandía te betreden. Overtreding hiervan kan leiden tot een forse boete.

Oriëntatiepunt voor de parkeerplaats bij de vuurtoren, GPS coördinaten:
28°02’55.7″N 14°20’00.4″W
28.048806, -14.333444 – klik en plan uw route
Om een ​​parkeerplek te vinden, rijd je gewoon langs het strand en kijk je om je heen. De parkeerplaats strekt zich uit langs het strand.

24. Pico de la Zarza

Het is moeilijk te geloven dat het ruige Jandía-massief ooit deel uitmaakte van een enorme, perfect kegelvormige vulkaan. Meer dan 14 miljoen jaar geleden stortte, als gevolg van een kolossale geologische catastrofe, de zuidelijke helft van de machtige krater in en gleed de oceaan in. Hierdoor ontstond een monumentale, 800 meter hoge klif die loodrecht afdaalt naar de eindeloze zandvlakten van Cofete. Het hoogste punt van dit majestueuze overblijfsel van een vervlogen wereld is Pico de la Zarza, de hoogste piek van Fuerteventura. Vanwege het kenmerkende profiel ten opzichte van de twee naburige pieken, staat deze piek lokaal bekend als Orejas de Asno (Ezelsoren). Met een hoogte van 807 meter boven zeeniveau is het het hoogste uitkijkpunt van het eiland.

Trivia
Hoewel Fuerteventura het droogste van de Canarische Eilanden is, is de top van de Pico de la Zarza bijna constant gehuld in wolken en mist, waardoor een uniek microklimaat ontstaat met een jaarlijkse neerslag die vele malen hoger is dan aan de kust. Dit constant vochtige microklimaat heeft geleid tot een botanische tuin op grote hoogte, waar endemische soorten voorkomen. Het is de enige plek op aarde waar de zeldzame Argyranthemum winteri-struik (een variëteit van het Canarische vetblad, vernoemd naar ingenieur Gustav Winter) en de bedreigde Cyperus capitatus in het wild groeien. De gehele populatie van Argyranthemum winteri bestaat uit slechts enkele tientallen wilde exemplaren. Om ze te beschermen tegen verwilderde geiten, hebben de beheerders van het natuurpark Jandía de top omheind met een speciale beschermende kooi.

De toegang tot het pad en de top is onbeperkt (behalve de top zelf, waar zich afgeschermde struiken bevinden).

Enkele van mijn opmerkingen
Het pad (aangegeven met PR-FV 54) begint bij de rotonde in het bovenste deel van Morro Jable (aan het einde van Calle Dulcinea). Daar vindt u een gratis parkeerplaats met grind waar u uw auto kunt parkeren.

De wandelroute naar Pico de la Zarza is de meest veeleisende wandeling op het eiland (ongeveer 15 km heen en terug). Reken op 5 tot 6 uur om de hele route af te leggen, uit te rusten op de top en vanaf daar foto's te maken van het uitzicht op Cofete.

Je hoeft niet het hele pad te bewandelen. De eerste interessante uitzichtpunten verschijnen na ongeveer 750 meter.

Comfortabele en stabiele wandelschoenen met een harde zool zijn absoluut essentieel (sandalen, slippers of straatschoenen zijn extreem gevaarlijk). Het is warm aan de voet van de berg, maar boven waait er een stevige, koele wind en vaak hangt er dichte mist. Neem daarom zeker een windjack of softshelljack, een hoed, een zonnehoed en zonnebrandcrème met een hoge UV-bescherming mee.

Langs de hele route zijn geen waterbronnen, schaduwplekken of eetstalletjes te vinden. Zorg er dus voor dat je voldoende water en energierijke snacks meeneemt.

Parcoursprofiel: PR-FV 54: Morro Jable – Pico de la Zarza

Parkeren kan aan het begin van de route op PR-FV 54 naar Pico de la Zarza., GPS coördinaten:
28°03’33.6″N 14°19’42.2″W
28.059338, -14.328401 – klik en plan uw route

25. Faro de la Entallada

De Faro de la Entallada, gebouwd op een hoogte van bijna 200 meter boven zeeniveau, is een architectonisch hoogtepunt in de hele archipel. De U-vormige structuur, met een charmante binnenplaats, is gemaakt van een ongebruikelijk materiaal: een zeldzame, rode vulkanische steen genaamd cantería de puš. De donkere, roestbruine blokken versmelten naadloos met het sneeuwwitte pleisterwerk en vormen geometrische, Moorse patronen.
Een modern observatieplatform van hout en staal klampt zich vast aan de rand van de klif, direct boven een steile afgrond in de woeste Atlantische Oceaan. In het zonlicht vormen de kale, met puimsteen beklede muren van de vuurtoren een opvallend contrast met de diepblauwe oceaan.

Het interieur van de vuurtoren is niet toegankelijk voor toeristen.

Enkele van mijn opmerkingen
De toegang vanuit het dorp Las Playitas loopt via een kronkelende bergweg van ongeveer 6 kilometer. Het laatste gedeelte is erg smal en heeft één rijstrook, met inhaalstroken op de vluchtstrook. Dit vereist uiterste voorzichtigheid en een lage snelheid, zeker gezien het spectaculaire uitzicht vanuit de auto.

De vuurtoren staat op een volledig onbeschutte, hoge landtong, blootgesteld aan sterke zeewind. Een windjack of softshelljack en een zonnebril zijn onmisbaar.

Het is zeker de moeite waard om ongeveer 1 tot 1,5 uur door te brengen op de toegangsweg in beide richtingen, rond te wandelen bij het uitzichtpunt en foto's te maken als souvenir.

Parkeren bij de vuurtoren Faro de la Entallada, GPS coördinaten:
28°13’49.2″N 13°56’53.7″W
28.230319, -13.948247 – klik en plan uw route

26. Poblado de La Atalayita

De baai van La Atalayita is een van de belangrijkste en meest fascinerende archeologische vindplaatsen van Fuerteventura. Gelegen in de Pozo Negro-vallei, omgeven door een ruig, vulkanisch landschap, biedt het een inkijkje in het leven van de oorspronkelijke bewoners van het eiland (Majos) vóór de Spaanse verovering in de 15e eeuw. De nederzetting is vrijwel intact bewaard gebleven dankzij de unieke ligging in een gestolde lavastroom.

Het hart van deze prehistorische nederzetting wordt gevormd door de zogenaamde casas hondas, letterlijk "diepe huizen". De oorspronkelijke bewoners van het eiland bouwden geen traditionele gebouwen bovengronds. Ze maakten gebruik van natuurlijke basaltkuilen en ingestorte lavatunnels, die ze vervolgens uitbreidden door onbewerkte blokken vulkanisch gesteente op elkaar te stapelen zonder mortel te gebruiken. De daken van deze halfondergrondse structuren bestonden uit overlappende, platte basaltplaten, bedekt met aarde en fijn grind. Dit zorgde voor een uitstekende thermische isolatie, waardoor ze overdag beschermd waren tegen de brandende zon en 's nachts tegen de ijzige woestijnwind.

De nederzetting functioneerde eeuwenlang als een pastorale en agrarische nederzetting. Op haar hoogtepunt telde ze meer dan 100 verschillende bouwwerken. Naast woonhuizen bevonden zich in het gebied Poblado de La Atalayita ook stenen geitenstallen (die de basis vormden van de economie van de Majos) en verdedigings- en observatieposten.

Tegenwoordig functioneert Poblado de La Atalayita als een archeologisch openluchtmuseum. Wandelend over gemarkeerde paden te midden van de ruwe, vulkanische lava, kunt u van dichtbij de interieurs bekijken van huizen die onder de aarde verborgen liggen.

De toegang tot de gehele archeologische opgraving en het kleine museum is gratis.

Godziny otwarcia
De archeologische opgraving in de openlucht is altijd toegankelijk voor bezoekers. Als u echter het kleine museumgebouw met de multimediale tentoonstelling wilt bezoeken, is dit geopend van dinsdag tot en met zaterdag van 10:00 tot 17:00 uur (gesloten op zondag en maandag).
Let op: de openingstijden van het plaatselijke museum kunnen soms korter zijn (bijvoorbeeld tot 14:00 uur), afhankelijk van het seizoen. Het is daarom aan te raden om 's ochtends te gaan.

Trivia
Archeologisch onderzoek heeft aangetoond dat de nederzetting nog lang na de Spaanse verovering in de 15e eeuw in gebruik bleef. Lokale herders bleven de prehistorische stenen kamers tot in de 20e eeuw gebruiken als onderdak voor zichzelf en hun geiten.

Het archeologische gebied heeft een klein museum, maar de meeste tentoongestelde objecten en bouwwerken zijn op hun natuurlijke plek in de open lucht gebleven, waardoor het een van de weinige 'levende' openluchtmusea van de Steentijd op de archipel vormt.

Enkele van mijn opmerkingen
Het verkennen van de nederzetting vereist lopen over oneffen, zeer scherpe, gestolde lavastromen. Comfortabele wandelschoenen of stevige sportschoenen met dikke zolen zijn absoluut noodzakelijk (slippers en sandalen kunnen snijwonden veroorzaken aan de scherpe basaltranden).

Het hele gebied is volledig onbeschut, zonder enige schaduw. Neem dus zeker een hoed, zonnebril, zonnebrandcrème met een hoge UV-beschermingsfactor en voldoende drinkwater mee.

Het is zeker de moeite waard om 1 tot 1,5 uur door te brengen met wandelen tussen de stenen huizen, een aantal van de gereconstrueerde panden te bekijken en het kleine museum te bezoeken.

Parkeren bij Poblado de La Atalayita, GPS coördinaten:
28°19’25.8″N 13°55’39.7″W
28.323833, -13.927694 – klik en plan uw route

27. Museo de las Salinas del Carmen

De Salinas del Carmen zijn de enige traditionele zoutpannen op Fuerteventura die de tand des tijds hebben doorstaan ​​en nog steeds zout produceren zoals twee eeuwen geleden. De keuze voor deze locatie aan de oostkust van het eiland was weloverwogen. De vlakke, rotsachtige kust maakte het mogelijk om een ​​systeem van ondiepe bassins uit te graven, in het Spaans bekend als tajos (platte, rechthoekige troggen voor de verdamping van pekel). De sleutel tot de werking van de zoutpannen ligt in het benutten van natuurlijke elementen: de oceaan, de wind en de brandende zon. Zeewater verzamelt zich tijdens vloed in een speciaal opslagbekken. Van daaruit wordt het via een netwerk van houten en stenen kanalen door de zwaartekracht verdeeld over honderden ondiepe bassins. Droge passaatwinden en intense zonnestraling zorgen ervoor dat het water verdampt, waardoor een knapperige laag kristallijn zout op het oppervlak achterblijft. Zoutwerkers oogsten de kristallen met de hand met houten schrapers, waardoor karakteristieke witte piramides aan de randen van de bassins ontstaan. Het meest gewaardeerde product hier is Flor de Sal (zoutbloem – de delicate, buitenste laag kristallen die aan het begin van het kristallisatieproces van het wateroppervlak wordt verzameld), dat vanwege zijn rijkdom aan mineralen als een culinaire delicatesse wordt beschouwd.

Trivia
De ondiepe, zoute poelen vormen een uniek leefgebied voor trekvogels; het is een van de weinige plekken op het eiland waar je de zeldzame strandpleviers en steltlopers kunt observeren.

Het lokale Flor de Sal bevat aanzienlijk minder natriumchloride dan fabriekszout, maar is rijk aan natuurlijk magnesium, calcium en kalium, waardoor het een subtielere, minder bittere smaak heeft.

Godziny otwarcia
Zomerseizoen (mei tot oktober): maandag t/m zondag: 10:00 - 18:00
Winterseizoen (november tot en met april): Maandag - zondag: 09:30 - 17:30

Enkele van mijn opmerkingen
De witte zoutvlaktes fungeren als een natuurlijke spiegel, waardoor de zonnestralen worden versterkt. Een zonnebril, een hoed, zonnebrandcrème en een windjack zijn essentieel (vanwege de constante zeebries).

Parkeerplaats bij het Museo de las Salinas del Carmen, GPS coördinaten:
28°22’03.2″N 13°52’17.0″W
28.367556, -13.871389 – klik en plan uw route

28. Puerto del Rosario

In de tweede helft van de 18e eeuw was de huidige hoofdstad van Fuerteventura nog een bescheiden handels- en vissersnederzetting genaamd Puerto de Cabras, ofwel Geitenhaven. Herders uit het binnenland brachten hier hun kuddes naartoe, en de bescheiden baai diende als natuurlijke drinkplaats en overslagpunt voor vee. Het echte keerpunt kwam in 1795, toen de eerste graanschuren en stenen pakhuizen voor de export van landbouwproducten langs de kust verschenen. De beschutte ligging tegen de krachtige Atlantische golven zorgde ervoor dat de nederzetting het belangrijkste handelscentrum van het eiland werd, en in 1860 ontnam het het historische Betancuria zijn status als hoofdstad van Fuerteventura. Pas in 1956 besloten de lokale autoriteiten, die de vorige naam te ordinair vonden, de stad om te dopen tot Puerto del Rosario ter ere van Onze-Lieve-Vrouw van de Rozenkrans, de beschermheilige van de plaatselijke parochie.

Het middelpunt van de historische site is de Iglesia de Nuestra Señora del Rosario, gebouwd in fasen tussen 1824 en 1835. De kerk is opgetrokken uit klassieke vulkanische materialen: ruw, donker basalt voor de raamkozijnen en hoeken, witgekalkte kalksteen voor de gevel en weerbestendig Canarisch grenenhout. Pal ernaast staat het Casa Museo Miguel de Unamuno. In 1924 was hier een bescheiden hotel gevestigd, waar de beroemde Spaanse schrijver en filosoof Miguel de Unamuno vier maanden in ballingschap verbleef vanwege zijn kritiek op de dictatuur van generaal Primo de Rivera.

Het hedendaagse Puerto del Rosario streeft er ook naar een openlucht kunstruimte te zijn. Meer dan honderd installaties bevinden zich langs de boulevard en op de stadspleinen als onderdeel van het Beeldenpark. Werken van messing, staal en donker vulkanisch gesteente roepen maritieme en pastorale tradities op. Historische, kegelvormige kalkovens zijn ook langs de kust bewaard gebleven.

Ik was niet gecharmeerd van de sfeer van de stad, of beter gezegd, ik vond het niet leuk (ik geef absoluut de voorkeur aan de oude hoofdstad, Betancuria), maar het is altijd de moeite waard om het zelf te zien.

Kerk van Iglesia de Nuestra Señora del Rosario, GPS coördinaten:
28°29’56.1″N 13°51’38.3″W
28.498924, -13.860643 – klik en plan uw route

Parkeren is mogelijk in de buurt van de jachthaven en de boulevard langs de kust., GPS coördinaten:
28°29’49.3″N 13°51’33.0″W
28.497030, -13.859159 – klik en plan uw route

29. Lobos (Isla de Lobos)

Op slechts twee kilometer van de noordkust van Fuerteventura ligt Isla de Lobos, een klein vulkanisch eiland van iets meer dan vier vierkante kilometer, waarvan de geschiedenis verweven is met het lot van veroveraars en de oude bewoners van de oceaan. De naam is afgeleid van de mediterrane monniksrobben, door Spaanse zeelieden lobos marinos (zeehonden) genoemd, die ooit in grote aantallen de lokale stranden en baaien bevolkten. Toen Jean de Bethencourt in 1402 de verovering van Fuerteventura organiseerde, haalde hij zijn proviand voor zijn manschappen van dit onbewoonde eiland door op deze zachtaardige zeezoogdieren te jagen, wat uiteindelijk leidde tot hun volledige uitsterven in de regio.

Het eilandje wordt gevormd door de vulkanische kegel Montaña de la Caldera, die 127 meter boven zeeniveau uitsteekt en het hoogste punt in de omgeving is. Donker basalt, vulkanische as en uitgestrekte lavavelden domineren het landschap.

Omgeven door ruig basalt zijn er slechts twee sporen van menselijke aanwezigheid uit de 19e en 20e eeuw te vinden. Op de noordelijke landtong staat de stenen vuurtoren Faro de Martino, daterend uit 1865, gebouwd van donkere rots en witte kalksteen. Hier, in het huis van de vuurtorenwachter, werd in 1903 de beroemde Paraguayaanse schrijfster en dichteres Josefina Pla geboren. Ten zuiden ligt het kleine vissersdorpje Puertito de Lobos, bestaande uit een aantal witte huisjes van één verdieping met blauwe deuren, gegroepeerd rond een natuurlijke poel met kristalhelder turquoise water.

Trivia
Toen de vuurtoren in 1968 volledig geautomatiseerd werd, verliet de laatste vuurtorenwachter, Antonio Hernández Páez, het eiland; sindsdien heeft niemand het permanent bewoond.

De hoogste piek van het eiland, Montaña de la Caldera, is eigenlijk de helft van een oude vulkanische kegel. De andere helft stortte duizenden jaren geleden tijdens een uitbarsting in de oceaan door een enorme aardverschuiving.

De zanderige uiterwaarden van het eiland zijn de thuisbasis van de Canarische Lagune (Limonium ovalifolium canariense), een zeldzame soort halofytplant die nergens anders ter wereld in het wild voorkomt.

Praktische tips
De toegang tot het eiland is nauw verbonden met de dienstregeling van de veerboot. Om natuurbescherming te garanderen, is de toegang verdeeld over twee dagelijkse tijden: 's ochtends (10:00 - 14:00 uur) en 's middags (14:00 - 18:00 uur).
De toegang tot het reservaat is beperkt tot 400 personen per dag en vereist een gratis vergunning van de eilandautoriteiten en de aanschaf van een veerbootkaartje. Reserveren is daarom absoluut noodzakelijk (de officiële website van Fuerteventura adviseert om 5 dagen van tevoren te reserveren).
De enige manier om Isla de Lobos te bereiken is over zee vanuit de haven van Corralejo. Je kunt kiezen tussen traditionele passagiersveerboten (de overtocht duurt ongeveer 15 minuten) of snellere rubberboten.
Er zijn geen bomen, natuurlijke schaduwplekken of winkels op het eiland. Neem dus zeker een hoed, zonnebril, zonnebrandcrème met een hoge UV-beschermingsfactor en voldoende drinkwater en eten mee.
Het is zeker de moeite waard om zo'n 3,5 tot 4 uur uit te trekken voor een rondwandeling over het eiland, een klim naar de top van de vulkaan en een duik in de turquoise baai van Puerto Toro.

check out: Actuele prijzen voor verbindingen van Corralejo naar Lobos – [klik]
(Als de pagina niet in uw taal wordt geopend, kunt u dit bovenaan de pagina wijzigen.)

30.Lanzarote

Je kunt op Lanzarote zelfs in één dag heel veel zien. Als je een auto hebt in Fuerteventura, kun je met je auto de veerboot naar Lanzarote nemen. Een ticket voor zowel personen als auto was goedkoper dan zonder auto te varen en er een te huren op Lanzarote. De keuze was dus snel gemaakt: we zijn met de auto naar Lanzarote gevaren.

check out: actuele prijzen van veerverbindingen Fuerteventura (Corralejo) – Lanzarote (Playa Blanca) – [klik]
(Als de pagina niet in uw taal wordt geopend, kunt u dit bovenaan de pagina wijzigen.)

Voordat je aan dit idee begint, controleer eerst of het verhuurbedrijf van je keuze toestaat dat je hun auto meeneemt op de veerboot. Het populairste verhuurbedrijf op het eiland, Cicar, heeft hier geen probleem mee en hun klanten kunnen vaak zelfs rekenen op kortingen van veerbootmaatschappijen (zoals Fred. Olsen of Líneas Armas). In beide gevallen hoef je het verhuurbedrijf alleen maar op de hoogte te stellen wanneer je een auto huurt.

controleren en vergelijken: Actuele Cicar-prijzen bij andere verhuurbedrijven op Fuerteventura – [klik]
(Als de pagina niet in uw taal wordt geopend, kunt u dit bovenaan de pagina wijzigen.)

Zie: een eenvoudige handleiding voor het huren van een auto op Fuerteventura – [klik]

Een bezoek aan Lanzarote zal het onderwerp zijn van een aparte reisgids, dus hier noem ik alleen een mogelijkheid, mits je voldoende vrije tijd en energie hebt.

Belangrijk voor mij!

Geef het artikel een goede beoordeling (5 sterren gewaardeerd 😀)!
Het is gratis, een voor mij is het heel belangrijk! De blog leeft van het bezoek en heeft daardoor de kans zich te ontwikkelen. Doe het alsjeblieft en... alvast bedankt!

Als je mijn gidsen leuk vindt, zul je degene die ik heb gemaakt zeker nuttig vinden gidscatalogus - [klik]. Daar vindt u kant-en-klare ideeën voor uw volgende reizen, beschrijvingen van andere toeristische bestemmingen en een alfabetische lijst met gidsen onderverdeeld in landen, steden, eilanden en geografische regio's.

Ik ben ook aan het posten link naar Facebook-profiel - [klik]. Voer in en druk op "volgen", dan mis je geen nieuwe, inspirerende inzendingen.

Nou ja, tenzij je dat liever hebt Instagram. Ik ben geen social media-demon, maar je kunt altijd rekenen op iets leuks om naar te kijken mijn instagramprofiel - [klik]. Het profiel accepteert graag elke volger die het leuk vindt.

Ik heb ALLE reacties gelezen (en vaak). Onder elk ervan zou ik dat kunnen schrijven Hartelijk dank, omdat je echt bent fantastisch. Ik kom vaak terug op reacties omdat ze mij motivatie en energie geven. Voor mij is dit van onschatbare waarde een schat aan goede emoties!
Bedankt hiervoor hier (ik wil de opmerkingen niet vervuilen met herhaalde dankbetuigingen). Weet dat door hier een vriendelijk woord achter te laten, je heel goed werk voor mij doet!

Ik stel de inhoud die ik maak gratis beschikbaar, met behoud van het auteursrecht, en de blog wordt ondersteund door advertenties en samenwerking met partners. Daarom worden er automatische advertenties weergegeven in de inhoud van de artikelen en zijn sommige links affiliate-links. Dit heeft geen invloed op de uiteindelijke prijs van de dienst of het product, maar ik ontvang mogelijk een commissie als u advertenties weergeeft of bepaalde links gebruikt. Ik raad alleen diensten en producten aan die ik goed en nuttig vind. Sinds het begin van de blog heb ik geen enkel gesponsord artikel gepubliceerd.

Sommige lezers die de informatie hier erg nuttig vonden, vragen me soms hoe ze de blog kunnen ondersteunen? Ik voer geen collectes of steunprogramma's uit (zoals: patronite, collecte of "koop een koffie"). De beste manier is om links te gebruiken. Het kost je niets, en de steun voor de blog genereert zichzelf.

Pozdrawiam